สืบเนื่องจากโจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยไปจดทะเบียนซื้อขายโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินให้แก่โจทก์ หากจำเลยไม่ปฏิบัติให้ชดใช้เงินจำนวน100,000 บาท พร้อมดอกเบี้ย

จำเลยให้การและฟ้องแย้งว่า โจทก์ผิดสัญญา ขอให้ชำระค่าเสียหาย300,000 บาท พร้อมดอกเบี้ย

ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระราคาที่ดิน 40,000 บาท พร้อมดอกเบี้ย และให้โจทก์ส่งคืนที่ดินส่วนที่ทำสัญญาจะซื้อขายไว้ให้แก่จำเลย

โจทก์อุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน

โจทก์ฎีกาพร้อมยื่นคำร้องขอให้ศาลมีคำสั่งเพื่อจะให้มีวิธีคุ้มครองชั่วคราวก่อนพิพากษา โดยให้ศาลแจ้งให้เจ้าพนักงานที่ดินระงับการทำนิติกรรมใด ๆ เกี่ยวกับที่พิพาทไว้จนกว่าคดีจะถึงที่สุด

ศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วมีคำสั่งให้ยกคำร้อง

โจทก์ฎีกาคำสั่งศาลชั้นต้น

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คำร้องของโจทก์พอแปลได้ว่า โจทก์ขอคุ้มครองประโยชน์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 264 ก่อนมีคำพิพากษาของศาลฎีกาซึ่งศาลชั้นต้นไม่มีอำนาจสั่งคำร้องนี้ แต่เป็นอำนาจของศาลฎีกาที่จะพิจารณาสั่งคำสั่งของศาลชั้นต้นจึงไม่ชอบแต่อย่างไรก็ตาม ศาลฎีกาได้ทำคำพิพากษาคดีนี้แล้ว จึงไม่มีความจำเป็นที่จะสั่งคำร้องของโจทก์ต่อไป

ให้จำหน่ายคดีออกจากสารบบความของศาลฎีกา

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา