โจทก์ฟ้องว่า เมื่อเดือนกันยายน 2523 จำเลยได้ขุดหน้าดินในที่นาของผู้เสียหายจนเป็นหลุมเป็นบ่อเพื่อทำเป็นท้องร่อง คิดเป็นเนื้อที่ประมาณ 12 ไร่เศษ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 358

จำเลยให้การปฏิเสธ

ศาลชั้นต้นพิพากษาจำคุก 6 เดือน

จำเลยอุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ยกฟ้องโจทก์

โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ความผิดฐานทำให้เสียทรัพย์ ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 358 นั้นจะต้องดูที่เจตนาว่าผู้กระทำมีเจตนาที่จะกระทำให้เสียหาย ทำลายทำให้เสื่อมค่า หรือทำให้ไร้ประโยชน์ซึ่งทรัพย์ของผู้อื่นหรือไม่ การที่จำเลยเช่าที่นาของผู้เสียหายเพื่อทำนามานานประมาณ 20 ปี และในปี 2523 กล้วยมีราคาดี จึงจ้างคนขุดที่นาบางส่วนเพื่อปลูกกล้วยนั้น หาใช่เป็นเรื่องที่จำเลยมีเจตนาจะกระทำให้ทรัพย์ของผู้เสียหาย เสียหาย ทำลายทำให้เสื่อมค่าหรือไร้ประโยชน์ไม่ การกระทำของจำเลยจึงไม่เป็นความผิด

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา