โจทก์ฟ้องว่า นายไพบูลย์เคยเป็นกรรมการและผู้ถือหุ้นของโจทก์ โจทก์ได้ให้นายไพบูลย์มีชื่อเป็นผู้ถือกรรมสิทธิ์ในที่ดินรวม 81 โฉนด แทนโจทก์ ต่อมานายไพบูลย์ตาย จำเลยที่ 1เป็นผู้จัดการมรดกได้โอนที่ดินให้แก่โจทก์ 79 โฉนดแล้ว เหลืออีก2 โฉนด ขอให้บังคับจำเลยทั้งสามร่วมกันหรือแทนกันจดทะเบียนโอนที่ดินคืนแก่โจทก์

จำเลยทั้งสามให้การว่า จำเลยที่ 1 ลาออกจากการเป็นผู้จัดการมรดกของนายไพบูลย์แล้ว โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง คดีโจทก์ขาดอายุความที่ดินพิพาทตามฟ้องเป็นของนายไพบูลย์ ขอให้ยกฟ้อง

ศาลชั้นต้น พิจารณา แล้ว พิพากษายก ฟ้องโจทก์

โจทก์ อุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์ พิพากษายืน

โจทก์ ฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ปัญหาที่โจทก์ฎีกาว่านายบุญศรีเป็นผู้พิพากษาที่ได้นั่งพิจารณาคดีนี้ในศาลชั้นต้นมาแล้วและเป็นองค์คณะพิพากษาคดีในศาลอุทธรณ์ เป็นการไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 11(5) ที่อาจถูกคัดค้านได้ถือได้ว่ามิได้ปฏิบัติตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายดังกล่าวที่มุ่งหมายจะยังให้การเป็นไปด้วยความยุติธรรมในการพิจารณาคดีและการพิจารณาพยานหลักฐาน แต่โจทก์มิอาจคัดค้านในชั้นอุทธรณ์เพราะไม่สามารถทราบองค์คณะที่พิพากษาคดีนี้ในศาลอุทธรณ์ได้ และปัญหาข้อนี้เป็นปัญหาอันเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชนนั้น เห็นว่าการพิพากษาคดีของผู้พิพากษานั้น ผู้พิพากษาทุก ๆ คนที่เป็นองค์คณะเป็นผู้ที่พิพากษาคดีนั้นด้วยกันทุกคน การที่นายบุญศรีเป็นผู้พิพากษาได้นั่งพิจารณาคดีนี้ในศาลชั้นต้นมาแล้ว มาเป็นผู้พิพากษาคนหนึ่งที่เป็นองค์คณะลงชื่อในคำพิพากษาศาลอุทธรณ์อีกย่อมเป็นการไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 11(5) ศาลฎีกาเห็นว่ามีเหตุอันสมควรให้ยกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์เสียแล้วส่งสำนวนคืนไปยังศาลอุทธรณ์เพื่อให้พิพากษาใหม่ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 247 ประกอบด้วยมาตรา 243(1)

พิพากษายกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ศาลอุทธรณ์พิพากษาใหม่โดยศาลอุทธรณ์ประกอบด้วยผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์คนอื่นนอกจากผู้พิพากษาที่ได้นั่งพิจารณาคดีนี้ในศาลชั้นต้นมาแล้วคืนค่าธรรมเนียมศาลชั้นฎีกาทั้งหมดแก่โจทก์ ส่วนค่าทนายความชั้นฎีกาให้เป็นพับ สำหรับค่าฤชาธรรมเนียมชั้นอุทธรณ์ให้ศาลอุทธรณ์รวมสั่งเมื่อพิพากษาใหม่

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา