โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2534 มาตรา 4

ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว เห็นว่าคดีมีมูล ให้ประทับฟ้องทั้งสองสำนวน

จำเลย ให้การ ปฏิเสธ ทั้ง สอง สำนวน

ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2434 มาตรา 4 การกระทำของจำเลยเป็นความผิดหลายกรรมต่างกันให้เรียงกระทงลงโทษจำคุกกระทงละ 1 เดือน รวมจำคุก 2 เดือน

จำเลย อุทธรณ์ ทั้ง สอง สำนวน

ศาลอุทธรณ์ พิพากษายืน

จำเลย ฎีกา ทั้ง สอง สำนวน

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่โจทก์คิดดอกเบี้ยเงินกู้ยืมจากนายชดในอัตราร้อยละสองต่อเดือนหรือร้อยละยี่สิบสี่ต่อปีเป็นความผิดตามพระราชบัญญัติห้ามเรียกดอกเบี้ยเกินอัตรา พ.ศ. 2475มาตรา 3(1) ประกอบด้วยประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 654 ดังนั้น การที่โจทก์รับเช็คพิพาททั้งสองฉบับจากนายชดเพื่อชำระหนี้เงินกู้ยืม ซึ่งมีดอกเบี้ยที่โจทก์คิดเกินอัตราตามกฎหมายรวมอยู่ด้วย ถือได้ว่าโจทก์เป็นผู้กระทำผิดในส่วนของดอกเบี้ยที่โจทก์คิดเกินอัตราตามกฎหมาย แม้ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็คพิพาททั้งสองฉบับ ก็จะถือว่าโจทก์เป็นผู้เสียหายไม่ได้ โจทก์จึงไม่มีอำนาจนำเช็คพิพาททั้งสองฉบับมาฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2534 มาตรา 4 ทั้งนี้ตามบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 2(4) และ 28(2)

พิพากษากลับ ให้ยก ฟ้อง

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา