ได้ความว่า ศาลได้สั่งให้จำเลยขายที่ดินตามสัญญายอมความให้แก่ผู้ร้องแล้ว แต่ยังไม่ทันไปโอนกัน ต่อมาโจทย์ชะนะความจำเลยอีกตอนหนึ่ง จึงนำยึดที่ ๆ ศาลสั่งให้โอนขายให้แก่ผู้ร้อง

ฎีกาตัดสินว่า กรรมสิทธิ์ในที่รายนี้ ยังไม่ผ่านไปยังผู้ร้องตามพ.ร.บ.ออกโฉนดที่ดิน ร.ศ.๑๒๗ มาตรา ๓๙-๔๐-๔๑-๔๔ แต่ผู้ร้องมีสิทธิดีกว่าโจทย์ เพราะเหตุว่าผู้ร้องได้เปนโจทย์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยขายที่ดิน ซึ่งเปนคำขอเจาะจงถึงที่ดินนั้นเอง แลศาลกำลังจะบังคับให้โอนขายให้แล้วดังนี้ โจทย์จะนำเจ้าพนักงานยึดที่ดินรายนี้ไม่ได้ ส่วนเงินที่คงค้างให้วางศาลแลโจทย์มีสิทธิขอยึดเงินนั้นได้

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา