ผู้ร้องยื่นคำร้องว่า เป็นป้าของนางสาวแมะผู้เยาว์ เวลานี้ไม่ทราบว่าบิดาผู้เยาว์อยู่แห่งใด ผู้ร้องได้ปกครองเลี้ยงดูผู้เยาว์ตลอดมา เวลานี้ผู้เยาว์อายุได้ 17 ปี ผู้ร้องประสงค์จะขายที่ดินของผู้เยาว์ จึงขอให้ศาลตั้งผู้ร้องเป็นผู้ปกครองผู้เยาว์เพื่อดำเนินการขายที่ดินแทนผู้เยาว์

ศาลแพ่งและศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า บิดาผู้เยาว์ยังมีชีวิตอยู่และไม่ปรากฏว่าได้ถูกถอนอำนาจการปกครอง จะตั้งผู้ร้องขายที่ดินแทนผู้เยาว์ไม่ได้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1555 จึงให้ยกคำร้อง

ผู้ร้องฎีกา

ศาลฎีกาตัดสินว่า การตั้งผู้ปกครองต้องเป็นในกรณีที่ผู้เยาว์ไม่มีบิดา หรือบิดาถูกถอนอำนาจปกครอง แต่ตามคำร้องนี้เป็นเรื่องผู้เยาว์มีบิดาและไม่ปรากฏว่าถูกถอนอำนาจ อำนาจปกครองจึงตกอยู่แก่บิดาตามมาตรา 1537 ส่วนมาตรา 1559 ที่ผู้ร้องอ้างมาไม่ตรงกับเรื่องจึงพิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา