ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติการพนันพ.ศ. 2478 มาตรา 4, 5, 6, 10, 12 ลงโทษปรับ 600 บาท ของกลางริบศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่าให้คืนโต๊ะบิลเลียด ไม้คิว และลูกบิลเลียด ของกลางแก่เจ้าของไป โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "คดีมีปัญหาในชั้นฎีกาแต่เพียงว่าสมควรริบโต๊ะบิลเลียด ไม้คิวและลูกบิลเลียดตามข้อฎีกาของโจทก์หรือไม่ ศาลฎีกาพิเคราะห์แล้ว พระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 มาตรา 10 วรรคสอง ได้บัญญัติว่า "เครื่องมือที่ใช้ในการเล่นนั้น ให้ศาลมีอำนาจริบได้ตามกฎหมายลักษณะอาญา" จากบทบัญญัติดังกล่าว กฎหมายได้ให้ศาลมีอำนาจที่จะใช้ดุลพินิจในการริบเครื่องใช้ในการเล่นการพนันโดยจะริบหรือไม่ริบก็ได้ คดีนี้ศาลชั้นต้นลงโทษปรับจำเลยเพียง 600 บาทและริบของกลาง ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะไม่ริบของกลางเท่านั้นจึงเป็นการแก้ไขเล็กน้อย ฉะนั้นโจทก์จะฎีกาขอให้ริบของกลางอันเป็นปัญหาข้อเท็จจริงอีกไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218"

พิพากษาให้ยกฎีกาโจทก์

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา เนติบัณฑิตยสภา