กรณีสืบเนื่องจากโจทก์ฟ้องจำเลยในข้อหาความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค ระหว่างพิจารณา ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยตัวจำเลยชั่วคราว โดยนายณรงค์นายประกันทำสัญญาประกันไว้ต่อศาลศาลชั้นต้นนัดสืบพยานโจทก์วันที่ 12 ธันวาคม 2522 เวลา 13 นาฬิกา 30 นาทีจำเลยไม่มาศาลในวันนัด แต่มอบฉันทะให้ผู้อื่นมายื่นคำร้องขอเลื่อนคดี อ้างว่าป่วยเป็นโรคหลอดลมอักเสบฯ ตามใบแสดงความเห็นของแพทย์ท้ายคำร้องศาลชั้นต้นสั่งว่าอาการป่วยของจำเลยไม่ถึงขนาดที่จะมาศาลไม่ได้ ถือว่าจำเลยจงใจไม่มาตามนัด ให้หมายจับจำเลยและถือว่านายประกันผิดสัญญาประกันให้ปรับนายประกันเต็มจำนวนและชำระค่าปรับภายใน 30 วัน

นายประกันอุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน

นายประกันฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่นายประกันฎีกาว่าจำเลยป่วยไม่สามารถมาศาลมิใช่จำเลยหลบหนีนั้น ได้ความตามใบแสดงความเห็นของแพทย์ด้วยคำร้องขอเลื่อนคดีของจำเลยว่าจำเลยมีอาการปวดศีรษะเป็นไข้ ไอ แพทย์เห็นว่าควรรักษาตัว 3 วัน โดยฝ่ายโจทก์ไม่ค้าน ศาลฎีกาเห็นว่าหากศาลชั้นไม่เชื่อว่าจำเลยป่วยถึงขนาดมาศาลไม่ได้ก็ชอบที่จะทำการไต่สวนฟังข้อเท็จจริงเสียก่อน ที่ศาลชั้นต้นพิเคราะห์เพียงริบแสดงความเป็นแพทย์ แล้งสั่งว่าอาการป่วยของจำเลยไม่ถึงขนาดที่จะมาศาลไม่ได้ และถือว่าจำเลยจงใจไม่มาตามนัดแล้วสั่งว่านายประกันผิดสัญญาประกันจึงไม่ชอบ คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ไม่ต้องด้วยความเป็นของศาลฎีกา

พิพากษายกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์และคำสั่งศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นดำเนินการไต่สวนแล้วสั่งใหม่ตามรูปคดี

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา