โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้มีดดาบยาวประมาณ 2 ฟุต วิ่งไล่ทำร้ายผู้เสียหายขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 80, 295

จำเลยให้การปฏิเสธ

ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามฟ้อง ให้จำคุก 1 เดือน

จำเลยอุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับยกฟ้องโจทก์

โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยถือมีดพร้ายาวประมาณ 2 ศอก ในท่าเงื้อจะฟันและวิ่งไล่ตามหลังผู้เสียหายห่างกันเพียง 2 วา และการไล่ทำร้ายในระยะกระชั้นชิดดังกล่าวเป็นระยะทางถึง 10 วา ย่อมแสดงถึงเจตนาของจำเลยที่จะทำร้ายผู้เสียหายอย่างชัดแจ้ง แม้การฟันไม่สำเร็จสมดังเจตนาของจำเลย จำเลยก็ต้องมีความผิดฐานพยายามทำร้ายผู้เสียหายตามโจทก์ฟ้อง

พิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้บังคับคดีไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา