โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้มีดปลายแหลมแทงผู้เสียหายโดยมีเจตนาฆ่าเป็นเหตุให้ผู้เสียหายได้รับอันตรายแก่กาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 80, 288

จำเลยให้การต่อสู้ว่างกระทำโดยป้องกัน

ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 80 จำคุก 10 ปี

จำเลยอุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง

โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ข้อเท็จจริงฟังเป็นยุติว่าจำเลยได้ใช้มีดปลายแหลมแทงถูกผู้เสียหายบริเวณหน้าอกด้านซ้าย บาดแผลยาวประมาณ 1.5 เซนติเมตร ลึกประมาณ 3 เซนติเมตร มีปัญหาว่าจำเลยกระทำผิดตามฟ้องหรือไม่ กรณีฟังไม่ได้ว่าฝ่ายผู้เสียหายและจำเลยสมัครใจทะเลาะวิวาทกัน เมื่อจำเลยถูกฝ่ายผู้เสียหายรุมตีทำร้าย จำเลยจึงใช้มีดแทงฝ่ายผู้เสียหายไปครั้งเดียวในขณะนั้นการกระทำของจำเลยย่อมเป็นการกระทำเพื่อป้องกันตนให้พ้นภยันตรายซึ่งเกิดจากการประทุษร้ายอันละเมิดต่อกฎหมาย และพฤติการณ์แห่งคดีนี้จำเลยได้กระทำไปพอสมควรแก่เหตุ จึงไม่มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 68"

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา สำนักงานส่งเสริมงานตุลาการ