โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินโฉนดเลขที่ 531 จำเลยอาศัยอยู่ในที่ดินแปลงนี้ โจทก์บอกกล่าวให้จำเลยและบริวารออกไปจากที่ดินแต่จำเลยไม่ยอมออก ขอบังคับให้จำเลยและบริวารขนย้ายสิ่งของสัมภาระออกไปจากที่ดินโฉนดเลขที่ 531 ห้ามจำเลยและบริวารเกี่ยวข้อง

จำเลยให้การว่า ที่ดินตามฟ้องเป็นของจำเลย โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง ขอให้ยกฟ้อง

ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยและบริวารขนย้ายสิ่งของสัมภาระออกจากที่ดินโฉนดเลขที่ 531

จำเลยอุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน

จำเลยฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า ศาลชั้นต้นอ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีนี้ ให้คู่ความฟังเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2526 ซึ่งเป็นวันสุดท้ายของเดือนคู่ความย่อมฎีกาได้จนถึงวันที่ 31 มีนาคม 2526 เพราะตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 158 เริ่มนับอายุฎีกา 1 ในวันรุ่งขึ้นคือวันที่ 1 มีนาคมซึ่งเป็นวันต้นของเดือน ตามปฏิทินในวันที่ 31 มีนาคม ดังนั้น เมื่อจำเลยยื่นฎีกาในวันที่ 29 มีนาคม 2526 จึงอยู่ภายในกำหนด 1 เดือน ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 247 ทั้งนี้ ตามนัยคำสั่งคำร้องของศาลฎีกาที่ 37/2784

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา