ได้ความว่า ก. ผู้ทานได้เปนชู้ลักทานนาง ร. ภรรยาน้อยของจำเลยที่ ๑ ไปอยู่กินด้วยกัน ต่อมาจำเลยที่ ๑ มารับเอา ร. กลับคืนไปในวันเกิดเหตุมีพะยานเห็นจำเลยทั้ง ๒ ถือปืนมาแอบอยู่ที่ลานนวดเข้า แต่ไม่มีพะยานเห็นว่า จำเลยคนใดยิง ก. ตาย เมื่อเกิดเหตุยิงกันแล้วมีพะยานเห็น จำเลยทั้ง ๒ วิ่งหนี้ไปด้วยกันดังนี้

ศาลอุทธรณ์เห็นว่า การกระทำของจำเลยยังไม่พร้ององค์พยายามด้วยความพยามบาทมาดหมาย เพราะไม่ได้ความว่า จำเลยมุ่งเตรียมการมาแต่ต้น จำเลยมีผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนา ตาม ม. ๒๔๙ - ๖๓ ให้จำคุกคนนะ ๒๐ ปี

ศาลฎีกาตัดสินยืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา