โจทก์ฟ้องว่า สามีโจทก์กู้เงิน 600 บาท ของจำเลยโดยมอบที่นาโฉนด 2370 กับนาเฉพาะส่วนของสามีโจทก์ ให้จำเลยทำกินต่างดอกเบี้ย สามีโจทก์ตาย โจทก์นำเงินไปชำระหนี้ จำเลยไม่รับจึงขอให้จำเลยรับชำระหนี้ และคืนนา

จำเลยต่อสู้ว่า สามีโจทก์ขายนาพิพาทให้จำเลย

ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังว่า สามีโจทก์ขายนาแก่จำเลยแล้วจึงพิพากษายกฟ้อง

โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ฟ้องเรียกที่ดินอันมีโฉนดเป็นหลักฐานคืนจากจำเลย แม้โจทก์จะอ้างในฟ้องว่า ให้จำเลยทำกินต่างดอกเบี้ยเงินกู้ และข้อเท็จจริงฟังได้ตามที่จำเลยต่อสู้ว่าโจทก์ขายให้จำเลยแล้วก็ดี ก็ยังหาทำให้คดีโจทก์ตกไปไม่ จะต้องพิจารณาต่อไปว่าจำเลยได้กรรมสิทธิ์ในที่รายนี้แล้วหรือยัง ปรากฏว่า จำเลยไม่ได้ไปจดทะเบียนการซื้อขายและการครอบครองที่รายนี้ยังไม่ถึง 10 ปี จำเลยยังไม่ได้กรรมสิทธิ์ จึงพิพากษากลับให้จำเลยคืนนาพิพาทให้โจทก์ แต่ทั้งนี้ไม่ตัดสิทธิที่จำเลยจะฟ้องโจทก์ตามสัญญาเดิมต่อไป

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา