โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้เคียวเกี่ยวข้าวฟันผู้ตาย ๑ ครั้ง โดยเจตนาฆ่า ถูกบริเวณสะบัก เป็นเหตุให้ผู้ตายถึงแก่ความตาย ขอให้ลงโทษ

จำเลยให้การปฏิเสธ

ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘

จำเลยอุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๐

โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยกับผู้ตายรักใคร่กันดี และไม่ปรากฏว่าจำเลยกับผู้ตายเคยมีสาเหตุโกรธเคืองกันมาก่อน ซ้ำผู้ตายยังมาช่วยจำเลยเกี่ยวข้าว ฉะนั้นการที่ผู้ตายพูดหยอกล้อจำเลยเรื่องหาสุรามาไม่พอดื่มเท่านี้ย่อมไม่ใช่เรื่องร้ายแรงถึงขนาดที่มีเหตุจูงใจให้จำเลยฆ่าผู้ตาย ตามภาพถ่ายหมาย จ.๘ ภาพที่ ๑ ซึ่งเป็นภาพการแสดงท่าทางของจำเลยขณะใช้เคียวฟันผู้ตายก็ปรากฏว่าจำเลยฟันผู้ตายถูกบริเวณเอวข้างซ้ายในขณะที่ผู้ตายกำลังก้มลงเกี่ยวข้าว เห็นได้ว่าจำเลยมีโอกาสที่จะเลือกฟันผู้ตายให้ถูกอวัยวะที่สำคัญเช่นคอหรือศรีษะได้ แต่จำเลยกลับฟันบริเวณลำตัวของผู้ตาย และฟันเพียงครั้งเดียวมิได้ฟันซ้ำอีกทั้ง ๆ ที่มีโอกาสกระทำได้ ทั้งเหตุที่ผู้ตายถึงแก่ความตายตามรายงานการชันสูตรพลิกศพท้ายฟ้องก็เนื่องจากมีโลกติในช่องปอด และมีลมในช่องปอดมากกดให้หัวใจหยุดเต้น ซึ่งน่าจะเป็นเหตุบังเอิญมากกว่าที่จำเลยจะเล็งเห็นหรือประสงค์ให้เกิดผลเช่นนั้น พฤติการณ์แห่งการกระทำของจำเลยยังถือไม่ได้ว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าผู้ตาย จำเลยจึงมีความผิดฐานทำร้ายผู้ตายถึงแก่ความตายโดยไม่มีเจตนาฆ่า

พิพากษายืน.

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา