โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เคยเป็นพนักงานของจำเลยได้ลาออกโดยครบเกษียณอายุ โจทก์มีสิทธิได้รับเงินเดือนเดือนสุดท้าย เงินสะสมและเงินบำเหน็จรวมทั้งดอกเบี้ยเป็นเงินทั้งสิ้น 44,070.94 บาท จำเลยไม่ชำระให้ ขอให้ศาลบังคับจำเลยชำระเงินจำนวนดังกล่าวให้โจทก์

จำเลยให้การว่า ระหว่างที่โจทก์เป็นพนักงานของจำเลย โจทก์กับกรรมการจัดซื้อสัตว์นอกสถานที่เป็นหนี้เงินยืมจำเลยอยู่ 268,900.14 บาท จำเลยจึงหักเงินเดือนเดือนสุดท้าย เงินสะสม และเงินบำเหน็จของโจทก์ใช้หนี้จำเลยด้วยความยินยอมของโจทก์ ขอให้ยกฟ้อง

คู่ความแถลงรับข้อเท็จจริงกันว่า ข้อเท็จจริงเป็นไปตามที่จำเลยให้การและท้ากันให้ศาลวินิจฉัยเพียงประเด็นเดียวว่าจำเลยมีสิทธิหักเงินต่าง ๆ ตามฟ้องได้หรือไม่ หากฟังว่าจำเลยมีสิทธิหักได้ โจทก์ก็แพ้คดี หากฟังว่าจำเลยไม่มีสิทธิหักได้ โจทก์ชนะคดี

ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า จำเลยมีสิทธิหักเงินต่าง ๆ ดังกล่าวในฟ้องชำระหนี้ได้ พิพากษายกฟ้องโจทก์

โจทก์อุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน

โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้โจทก์ตกลงยินยอมให้จำเลยหักเงินเดือนเดือนสุดท้ายเงินสะสมพร้อมกับดอกเบี้ยและเงินบำเหน็จ ใช้หนี้ที่โจทก์เป็นหนี้เงินยืมจากจำเลยส่วนหนึ่งตามระเบียบองค์การผลิตอาหารสำเร็จรูปว่าด้วยเงินสะสมของผู้อำนวยการและพนักงาน อสร. พ.ศ. 2516หาใช่เป็นการบังคับคดียึดหรืออายัดเงินดังกล่าวของลูกหนี้แต่ประการใดไม่ กรณีจึงไม่อาจนำประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 286 มาใช้บังคับได้

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา