คดี 4 สำนวนนี้ ศาลพิจารณาพิพากษารวมกัน แต่คดีคงมาสู่ศาลฎีกาเฉพาะจำเลยที่ 1 เท่านั้น โจทก์แต่ละสำนวนฟ้องจำเลยที่ 1 ว่าได้กู้เงินของโจทก์ไป และจำเลยที่ 1 ได้ออกเช็คล่วงหน้าชำระหนี้คืนให้ไว้ แต่โจทก์ขึ้นเงินต่อธนาคารไม่ได้เพราะจำเลยที่ 1 ระงับการจ่ายเงิน จึงขอให้จำเลยที่ 1 ชำระเงินพร้อมด้วยดอกเบี้ย

จำเลยที่ 1 ต่อสู้ว่าไม่ต้องรับผิด

ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 1 ชำระเงินให้โจทก์แต่ละสำนวนตามฟ้อง

จำเลยที่ 1 อุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน

จำเลยที่ 1 ฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เอกสารที่เป็นหลักฐานการกู้นั้น จำต้องมีเพื่อฟ้องเรียกเงินก็แต่ในกรณีฟ้องตามสัญญากู้เท่านั้น แต่คดีนี้โจทก์ฟ้องเรียกเงินตามเช็คที่ออกให้เพื่อชำระหนี้เงินกู้ แม้จะไม่มีเอกสารเป็นหลักฐานการกู้ เช็คนั้นก็เป็นมูลหนี้ที่ฟ้องเรียกเงินได้

เมื่อได้วินิจฉัยข้อเท็จจริงแล้ว ศาลฎีกาพิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา