โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองทำลายหลักเขตแดนกรรมสิทธิ์ที่ดินของโจทก์ที่จ่าศาลจังหวัดชัยภูมิได้ทำไว้ แล้วบุกรุกเข้าไปทำสวนปอในที่ดินของโจทก์ ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 362, 363, และ 83

ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วพิพากษายกฟ้อง

โจทก์อุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้รับฟ้องโจทก์ไว้พิจารณา

จำเลยที่ 1 ให้การปฏิเสธ ส่วนจำเลยที่ 2 โจทก์ได้ขอถอนฟ้อง

ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษายกฟ้อง

โจทก์อุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับว่าจำเลยที่ 1 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 362, 363 ให้ลงโทษตามมาตรา 363 ซึ่งเป็นบทหนักตามมาตรา 90 ปรับจำเลย 500 บาท

จำเลยที่ 1 ฎีกา

ในปัญหาเรื่องความผิดฐานบุกรุกตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 362ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงยังฟังไม่ได้ถนัดว่า ที่ดินซึ่งโจทก์หาว่าจำเลยบุกรุกเข้าไปปลูกปอเป็นที่ดินของโจทก์ กรณีเป็นเรื่องที่ยังโต้แย้งกันอยู่ว่าที่ดินดังกล่าวเป็นของผู้ใดซึ่งจะต้องว่ากล่าวกันในทางแพ่ง การกระทำของจำเลยจึงไม่เป็นความผิดฐานบุกรุกตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 362

ส่วนในปัญหาเรื่องความผิดฐานทำลายหลักเขตนั้น ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า แม้จะปรากฏว่าจำเลยได้ถอนหลักไม้ที่จ่าศาลปักไว้ในการรังวัดหลักเขตแล้วนำไปแจ้งที่สถานีตำรวจก็ตาม การยักย้ายหรือทำลายหลักเขตจะเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 363 ก็ต่อเมื่อหลักหรือเครื่องหมายเขตนั้น เป็นหลักหรือเครื่องหมายเขตที่แสดงสิทธิแห่งอสังหาริมทรัพย์โดยแท้จริง มิใช่หลักหรือเครื่องหมายเขตที่ทำขึ้นเป็นสังเขปเพื่อประโยชน์ในการทำแผนที่พิพาทอย่างเช่นคดีนี้

พิพากษากลับ คำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นให้ยกฟ้องโจทก์

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา