โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างที่รุกล้ำที่ดินส่วนหนึ่งของโฉนดเลขที่ 981 แขวงและเขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร ของโจทก์และทำที่ดินให้อยู่ในสภาพเดิม ห้ามจำเลยเข้ามาเกี่ยวข้องอีกต่อไป จำเลยให้การว่าไม่ได้รุกล้ำที่ดินของโจทก์ ฟ้องโจทก์เป็นฟ้องซ้ำ ศาลชั้นต้นเห็นว่าเป็นฟ้องซ้ำ พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เดิมโจทก์ฟ้องจำเลยต่อศาลแพ่งตามคดีแพ่งหมายเลขแดงที่ 1061/2527 ว่า จำเลยสร้างตึกรุกล้ำที่ดินโฉนดเลขที่ 981แขวงสัมพันธวงศ์ เขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร คิดเป็นเนื้อที่ 7 ตารางวาและจำเลยละเมิดปลูกสร้างฝาผนังก่ออิฐรุกล้ำอีกด้วย ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าโจทก์นำสืบไม่ได้ว่าที่ดินพิพาทที่โจทก์ฟ้องจำเลยว่าสร้างตึกรุกล้ำอยู่ในเขตที่ดินโฉนดเลขที่ 981 ของโจทก์พิพากษายกฟ้อง โจทก์ไม่อุทธรณ์ คดีนี้ถึงที่สุดคดีถึงที่สุด คดีนี้โจทก์ฟ้องจำเลยว่าปลูกสร้างตึกแถวรุกล้ำที่ดินโฉนดเลขที่ 981ของโจทก์เป็นเนื้อที่ 7 ตารางวาและมีสิ่งปลูกสร้างรุกล้ำตรงตามฟ้องคดีเดิมทุกประการและขอให้พิพากษารื้อถอนสิ่งปลูกสร้างที่รุกล้ำเช่นเดียวกับคดีเดิม ดังนี้ถือได้ว่าคดีเดิมและคดีนี้คู่ความเดียวกันประเด็นในคดีก่อนและในคดีนี้ต้องวินิจฉัยโดยอาศัยเหตุอย่างเดียวกัน จึงเป็นฟ้องซ้ำต้องห้ามมิให้รื้อร้องฟ้องกันอีกตามมาตรา 148 แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา ADMIN