โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 287 และพระราชบัญญติปรามการทำให้แพร่หลายและการค้าวัตถุอันลามก พ.ศ. 2471มาตรา 3 ของกลางริบ

จำเลยให้การรับสารภาพ

ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 287และพระราชบัญญัติปรามการทำให้แพร่หลายและการค้าวัตถุอันลามกพ.ศ. 2471 มาตรา 3 จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุก 3 เดือน ปรับ 2,000 บาท โทษจำคุกรอไว้ 2 ปี ไม่ชำระค่าปรับกักขังแทน ภาพยนตร์วีดีโอเทปของกลางริบ ส่วนโทรทัศน์สีและเครื่องเล่นวีดีโอเทปของกลางคืนเจ้าของ

โจทก์อุทธรณ์ขอให้ริบโทรทัศน์และเครื่องเล่นวีดีโอเทปของกลาง

ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ริบโทรทัศน์สีและเครื่องเล่นวีดีโอเทปของกลาง นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น

จำเลยฎีกา

ศาลฎีกาตรวจสำนวนประชุมปรึกษาแล้ว เห็นว่า ข้อเท็จจริงคดีนี้รับฟังได้เป็นยุติว่า จำเลยได้จัดให้มีการฉายภาพยนตร์วีดีโอเทปภาพยนตร์ลามกเพื่อแสดงอวดแก่ประชาชน โดยเรียกเก็บเงินจากประชาชนที่เข้าชมจำเลยใช้โทรทัศน์สีและเครื่องเล่นวีดีโอเทปเป็นเครื่องมือในการแพร่ภาพลามกดังกล่าว ฉะนั้นโทรทัศน์สีและเครื่องเล่นวีดีโอเทปจึงเป็นทรัพย์ที่ใช้ในการกระทำผิด การแพร่ภาพลามกแก่ประชาชนดังกล่าวเป็นการกระทำผิดต่อศีลธรรมอาจเป็นบ่อเกิดการกระทำผิดทางเพศอันเป็นภัยต่อสังคมและความสงบเรียบร้อยของบ้านเมืองได้ ที่ศาลอุทธรณ์ใช้ดุลพินิจพิพากษาให้ริบโทรทัศน์สีและเครื่องเล่นวีดีโอเทปของกลางเป็นการเหมาะสมแล้ว

พิพากษายืน.

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา