ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยและบริวารออกจากที่ดินพิพาทของโจทก์ตามฟ้อง และให้จำเลยใช้ค่าเสียหายปีละ 1,200 บาทแก่โจทก์ จำเลยทั้งสองฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "อนึ่งที่จำเลยทั้งสองฎีกาว่า โจทก์ได้มอบที่พิพาทให้จำเลยครอบครอง จำเลยได้ครอบครองมาเกิน 1 ปีแล้ว โจทก์หมดสิทธิฟ้องเรียกคืนนั้น ศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อฟังว่าโจทก์ทั้งสองกับจำเลยทั้งสองทำสัญญาจะซื้อขายที่พิพาทกัน การที่จำเลยทั้งสองเข้าครอบครองที่พิพาทก็เป็นการครอบครองแทนโจทก์ จำเลยทั้งสองจะครอบครองนานเท่าใดก็ไม่ได้สิทธิครอบครอง เพราะจำเลยทั้งสองไม่ได้บอกกล่าวเปลี่ยนลักษณะแห่งการครอบครองไปยังโจทก์ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1381 โจทก์มีสิทธิฟ้องจำเลยทั้งสอง"

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา เนติบัณฑิตยสภา