ที่รายพิพาทนี้เดิมเป็นของนายซงและนางเหมจำเลย ซึ่งเป็นบิดามารดานางคลี่จำเลย ต่อมานายชงได้เอาเงินของโจทก์ไป ๑๐๐ บาท เมื่อก่อนนายชงจะบวขได้ฝากที่รายนี้ไว้กับโจทก์แลนายเอี่ยม ภายหลังนายเอี่ยมเอาที่ดินรายนี้ครึ่งหนึ่งไปขายฝากไว้กับนางอยู่เป็นเงิน ๑๐๐ บาท โจทก์ได้ออกเงิน ๑๐๐ บาทไปไถ่มา แล้วโจทก์ได้ครอบครองที่รายนี้มา โจทก์จึงฟ้องขอให้ขับไล่

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าแม้โจทก์จะได้ปกครองมานานก็ไม่ทำให้โจทก์มีกรรมสิทธิเพราะการปกครองในฐานะเป็นเจ้าหนี้ เช่นนี้ ย่อมไม่เจตนาจะเอาเป็นของตนจึงอ้างอำนาจในทางปกครองปรปักษ์ไม่ได้ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ที่ให้ยกฟ้องโจทก์

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา