โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2522 มาตรา 15, 65, 66, 100/1, 100/2 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 32, 33 ริบเมทแอมเฟตามีน หลอดกาแฟ และซองพลาสติกของกลาง

จำเลยให้การรับสารภาพข้อหามีเมทแอมเฟตามีนไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่าย ส่วนข้อหาผลิตเมทแอมเฟตามีนให้การปฏิเสธ

ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2522 มาตรา 15 วรรคสาม (2), 66 วรรคสาม, 100/1, 102 ให้จำคุกตลอดชีวิต และปรับ 1,000,000 บาท จำเลยให้การรับสารภาพเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา มีเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 ประกอบมาตรา 53 คงจำคุก 25 ปี และปรับ 500,000 บาท หากไม่ชำระค่าปรับให้จัดการตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 29, 30 โดยให้กักขังแทนค่าปรับได้เกิน 1 ปี แต่ไม่เกิน 2 ปี ริบเมทแอมเฟตามีน หลอดกาแฟและซองพลาสติกของกลาง ข้อหาอื่นนอกจากนี้ให้ยก

โจทก์และจำเลยอุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2522 มาตรา 15 วรรคสาม (2), (ที่ถูก มาตรา 15 วรรคหนึ่ง วรรคสาม (2)), 65 วรรคสอง, 66 วรรคสาม การกระทำของจำเลยเป็นกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบท ลงโทษฐานผลิตเมทแอมเฟตามีนเพื่อจำหน่ายซึ่งเป็นบทหนักที่สุด ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90 ให้ประหารชีวิต ทางนำสืบของจำเลยเป็นประโยชน์แก่การพิจารณาอยู่บ้าง ลดโทษให้จำเลยหนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 ประกอบ มาตรา 52 (1) ให้จำคุกตลอดชีวิต นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น

จำเลยฎีกา โดยศาลฎีกามีคำสั่งอนุญาตให้ฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ในเบื้องต้นว่า ตามวันเวลาและสถานที่เกิดเหตุในฟ้อง เจ้าพนักงานตำรวจ สถานีตำรวจนครบาลคลองตัน กรุงเทพมหานคร จับกุมจำเลยได้ขณะนั่งบรรจุเมทแอมเฟตามีนใส่หลอดกาแฟอยู่บนเตียงภายในบ้าน โดยบรรจุเมทแอมเฟตามีนไปแล้ว 6 หลอด หลอดละ 10 เม็ด เมทแอมเฟตามีนที่ยังไม่บรรจุหลอดกาแฟอยู่ในจานวางอยู่บนเตียง 1 ถุง 200 เม็ด และเมทแอมเฟตามีน 11 ถุง ถุงละ 200 เม็ด รวม 2,200 เม็ด อยู่ในกล่องเหล็กข้างตัวจำเลย รวมทั้งสิ้น 2,460 เม็ด คำนวณเป็นสารบริสุทธิ์ได้ 39.411 กรัม หลอดกาแฟเปล่า 1 ห่อ และซองพลาสติกใสดึงเปิดปิด 1 ห่อ เป็นของกลาง ข้อเท็จจริงฟังยุติได้ว่าจำเลยมีเมทแอมเฟตามีนของกลางไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่าย

มีปัญหาต้องวินิจฉัยตามฎีกาของจำเลยว่า การที่จำเลยแบ่งบรรจุเมทแอมเฟตามีนของกลางใส่หลอดกาแฟเป็นการผลิตเมทแอมเฟตามีนหรือไม่ เห็นว่า ตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2522 มาตรา 4 บัญญัติว่า "ผลิต" หมายความว่า เพาะ ปลูก ทำ ผสม ปรุง แปรสภาพ เปลี่ยนรูป สังเคราะห์ทางวิทยาศาสตร์และให้หมายความรวมตลอดถึงการแบ่งบรรจุ หรือรวมบรรจุด้วย เมื่อข้อเท็จจริงฟังได้ว่าจำเลยบรรจุเมทแอมเฟตามีนใส่หลอดกาแฟไปแล้ว 6 หลอด หลอดละ 10 เม็ด และยังมีเมทแอมเฟตามีนวางอยู่บนจาน 1 ถุง 200 เม็ด เพื่อเตรียมบรรจุใส่หลอดกาแฟ และเมทแอมเฟตามีนอีก 2,400 เม็ด อยู่ในกล่องเหล็กวางอยู่ข้างตัวจำเลยเพื่อเตรียมบรรจุใส่หลอดกาแฟและหลอดกาแฟ 1 ห่อ เช่นนี้ การกระทำของจำเลยเป็นการแบ่งบรรจุเพื่อความสะดวกแก่การจำหน่าย ทำให้ยาเสพติดให้โทษนั้นแพร่ระบาดได้ง่ายขึ้น ซึ่งเป็นการกระทำที่จะเกิดอันตรายแก่สังคมอย่างร้ายแรง การกระทำของจำเลยเป็นความผิดฐานผลิตเมทแอมเฟตามีนตามบทกฎหมายดังกล่าว ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษามานั้นชอบแล้ว ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาของจำเลยฟังไม่ขึ้น

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา อ.7201/2554

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา