โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้กู้เงินไปจากโจทก์ 600,000 บาทโดยได้นำแท่นพิมพ์ของจำเลยมาเป็นหลักประกัน เพื่อที่โจทก์จะได้เอาชำระหนี้เงินกู้จากหลักประกันดังกล่าว เมื่อหนี้ถึงกำหนดชำระแล้วจำเลยไม่ชำระหนี้จำเลยได้ยักย้ายถ่ายเทเอาแท่นพิมพ์ที่เป็นหลักประกันไปเสียจากบ้านซึ่งเดิมจำเลยใช้เป็นที่ประกอบกิจการโรงพิมพ์และตั้งแท่นพิมพ์ทั้งนี้เพื่อมิให้โจทก์จะได้ใช้สิทธิเรียกร้องทางศาลเอาชำระหนี้จากแท่นพิมพ์ดังกล่าวได้ ทำให้โจทก์ได้รับความเสียหายโดยไม่สามารถเอาชำระหนี้จากจำเลยได้ โดยมีเจตนาจะฉ้อโกงโจทก์ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 350

ศาลชั้นต้นเห็นว่าฟ้องของโจทก์ขาดองค์ประกอบแห่งความผิด พิพากษายกฟ้อง

โจทก์อุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน

โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามคำบรรยายฟ้องของโจทก์ได้ความแต่เพียงว่าจำเลยเป็นหนี้โจทก์และได้เอาแท่นพิมพ์ของจำเลยไว้เป็นประกัน ต่อมาจำเลยไม่ชำระหนี้และได้ยักย้ายถ่ายเทเอาแท่นพิมพ์ของจำเลยที่ใช้เป็นหลักประกันหนี้ไปเสียจากบ้าน เพื่อมิให้โจทก์จะได้ใช้สิทธิเรียกร้องทางศาลเอาชำระหนี้จากแท่นพิมพ์ดังกล่าว ทำให้โจทก์ได้รับความเสียหายไม่สามารถเอาชำระหนี้จากจำเลยได้ โดยมีเจตนาจะฉ้อโกงโจทก์ โดยไม่ปรากฏตามคำบรรยายฟ้องตอนใดไว้ชัดแจ้งว่า การกระทำของจำเลยดังกล่าว จำเลยได้กระทำไปโดยรู้อยู่ว่า โจทก์ผู้เป็นเจ้าหนี้ของตนได้ใช้สิทธิหรือจะใช้สิทธิเรียกร้องทางศาลให้จำเลยชำระหนี้รายนี้ อันเป็นองค์ประกอบของการกระทำความผิดฐานโกงเจ้าหนี้ในข้อสารสำคัญตามที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 350 แม้ตามคำบรรยายฟ้องจะมีข้อความว่าเพื่อมิให้โจทก์จะได้ใช้สิทธิเรียกร้องทางศาลขอให้จำเลยชำระหนี้รายนี้ก็ตาม แต่เมื่อฟ้องของโจทก์ไม่บรรยายองค์ประกอบแห่งความผิดดังกล่าวแล้ว ฟ้องของโจทก์จึงไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 158(5)

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา