โจทก์ฟ้องว่า จำเลยว่าจ้างให้โจทก์ก่อสร้างรั้วคอนกรีตรอบที่ดินของจำเลย ให้โจทก์เป็นผู้ออกค่าใช้จ่ายในการก่อสร้างทั้งหมดตามที่จำเลยต้องการโจทก์ลงมือก่อสร้างด้านทิศตะวันตกและทิศเหนือเสร็จ จำเลยจ่ายค่าจ้างให้บางส่วน จากนั้นจึงก่อสร้างด้านทิศตะวันออก ขณะก่อสร้างจำเลยจ้างบุคคลอื่นนำดินมาถมภายในบริเวณรั้วที่โจทก์ก่อสร้างเพื่อยกระดับดินให้สูงขึ้น และนำรถแทรกเตอร์มาบดอันดินให้แน่น เป็นการเพิ่มน้ำหนักแรงอัดให้รั้วรับน้ำหนักมากขึ้นเกินปกติ รั้วจึงพังล้มลง อันเป็นความผิดของจำเลยขอให้จำเลยจ่ายค่าจ้างซึ่งยังค้างอยู่ให้แก่โจทก์ จำเลยขาดนัดยื่นคำให้การ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การก่อสร้างรั้วแสดงให้เห็นได้ชัดว่าโจทก์สร้างไม่ถูกต้องตามหลักวิชา จึงเป็นเหตุให้รั้วล้ม มิใช่เป็นเพราะจำเลยนำดินไปอัดถมเห็นได้ว่าโจทก์สร้างรั้วไม่สมประโยชน์ในทางการที่จ้างของจำเลย แม้โจทก์จะอ้างว่าจำเลยรับมอบงานบางส่วนและจ่ายค่าจ้างให้โจทก์ ถือว่าโจทก์ทำงานให้จนเสร็จเรียบร้อยตามทางการที่จ้างแล้วนั้น แต่โจทก์ก็หาหลุดพ้นจากความรับผิดไม่ เพราะตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 600 โจทก์ยังต้องรับผิดแก่จำเลยจากงานที่ทำชำรุดบกพร่องตามที่ปรากฏขึ้นภายในหนึ่งปีนับแต่วันส่งมอบ เมื่อความชำรุดบกพร่องเกิดจากการกระทำของโจทก์เอง จำเลยจึงหาต้องรับผิดแก่โจทก์ดังฟ้องไม่ พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา ADMIN