โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 154,157, 264, 265, 266, 268, 91

จำเลยให้การปฏิเสธ

ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 266 และมาตรา 268 ให้ลงโทษตามมาตรา 268 ทุกกรรมเป็นกระทงความผิดไปจำคุกกระทงละ 1 ปี รวม 26 ปี กรณีต้องตามมาตรา 91(2)ให้จำคุก 20 ปี

โจทก์และจำเลยอุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า เมื่อรวมโทษทุกกระทงความผิดจำคุก 26 ปี แล้วลดโทษให้จำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78หนึ่งในสาม คงจำคุกจำเลย 17 ปี 4 เดือน นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น

จำเลยฎีกาปัญหาข้อกฎหมายว่า ศาลอุทธรณ์ลดโทษจำเลยหนึ่งในสามจากโทษจำคุก 26 ปี นั้นไม่ถูกต้อง ที่ถูกต้องต้องลดโทษหนึ่งในสาม จากโทษจำคุก 20 ปีที่ศาลชั้นต้นกำหนดไว้

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า 'มีปัญหาว่า ความผิดหลายกระทงซึ่งรวมโทษทุกกระทงแล้ว ลงโทษไม่เกินกว่าที่กำหนดไว้ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 91 นั้น หากจะลดโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 จะต้องคิดลงโทษจำคุกที่รวมทุกกระทง หรือจะคิดลดจากโทษจำคุกที่ศาลจะลงได้ไม่เกินกว่าที่ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 91 ได้กำหนดไว้ พิเคราะห์แล้ว เห็นว่า ประมวลกฎมายอาญา มาตรา 91 มีความหมายว่า ความผิดหลายกรรมนั้น ไม่ว่าจะมีการเพิ่มโทษลดโทษ หรือลดมาตราส่วนโทษให้คดิจากโทษที่รวมกันทุกระทงความผิด แต่ถ้าโทษที่เพิ่มหรือลดยังเกินกว่าที่กำหนดไว้ในมาตรา91(1), (2),(3) แล้ว จะต้องลงโทษได้ไม่เกินกว่าที่มาตราดังกล่าวกำหนด คดีนี้ศาลอุทธรณ์ลดโทษให้จำเลยหนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 ในความผิดหลายกระทงรวมกัน 26 ปี แล้วจำคุก 17 ปี 4 เดือน นั้น ไม่เกินกว่า 20 ปี ตามมาตรา 91(2) โทษจำคุกที่ศาลอุทธรณ์ลงแก่จำเลยจึงชอบแล้ว ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น'

พิพากษายืน.

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา