โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 ได้ทำสัญญากู้เงินโจทก์ จำเลยที่ 2 ที่ 3 เป็นผู้ค้ำประกัน และจำเลยทั้งสามได้จำนองที่ดินของจำเลยทั้งสามเป็นประกันการชำระหนี้ด้วย จำเลยทั้งสามผิดนัด ขอให้บังคับจำเลยทั้งสามร่วมกันชำระต้นเงินและดอกเบี้ย

จำเลยทั้งสามให้การว่า โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง เพราะตามสัญญากู้กำหนดชำระหนี้ภายในวันที่ 10 เมษายน 2524 โจทก์ฟ้องคดีนี้วันที่ 24 มีนาคม 2524ก่อนหนี้ถึงกำหนด ข้อที่โจทก์ฟ้องเรียกเงินกู้ได้ก่อนกำหนดนั้น เป็นการกำหนดตามความพอใจของเจ้าหนี้ซึ่งขัดต่อความสงบเรียบร้อยและศีลธรรมอันดีของประชาชนเป็นโมฆะ กับให้การต่อสู้ข้ออื่นอีกหลายประการและขอให้ยกฟ้อง

ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสามร่วมกันใช้เงินต้นและดอกเบี้ย

จำเลยทั้งสามอุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน

จำเลยทั้งสามฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า สัญญากู้ระหว่างโจทก์กับจำเลยที่ 1 ตามเอกสารหมาย จ.5 ข้อ 3 ซึ่งมีความว่า " ผู้กู้ตกลงจะชำระหนี้ตามสัญญานี้ภายในวันที่10 เดือนเมษายน พ.ศ. 2524 แต่ทั้งนี้ไม่เป็นการตัดสิทธิของผู้ให้กู้ที่จะเรียกร้องให้ผู้กู้ชำระหนี้ตามสัญญานี้ทั้งหมดหรือแต่บางส่วน ก่อนกำหนดที่กล่าวมาก็ได้ตามแต่ผู้ให้กู้จะเห็นสมควรและโดยมิพักต้องชี้แจงแสดงเหตุ ผู้กู้สัญญาว่าในกรณีที่ผู้ให้กู้เรียกร้องดังกล่าวมานี้ ผู้กู้จะชำระหนี้ตามเรียกร้องทันที " นั้น เห็นว่า ข้อตกลงตามสัญญาข้อ 3 ดังข้อความที่กล่าวข้างต้น แม้ผู้กู้จะเสียเปรียบผู้ให้กู้ แต่ข้อตกลงดังกล่าวก็เกิดขึ้นด้วยใจสมัครของลูกหนี้เอง หาเกี่ยวกับสังคมหรือประชาชนไม่ จึงไม่ขัดต่อความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดีของประชาชนแต่อย่างใด เป็นข้อสัญญาที่ใช้บังคับกันได้

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา