โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสามฐานลักทรัพย์ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335, 336 ทวิ, 83 กับให้จำเลยทั้งสามร่วมกันคืนหรือใช้ราคาทรัพย์แก่ผู้เสียหาย

จำเลยทั้งสามให้การปฏิเสธ

ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสามมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335(1)(7)(11), มาตรา 336 ทวิ จำคุกคนละ 3 ปี รับสารภาพชั้นสอบสวนลดโทษให้หนึ่งในสาม ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 จำคุกคนละ 2 ปี ให้จำเลยทั้งสามร่วมกันคืนหรือใช้ราคาแก่ผู้เสียหาย

จำเลยทั้งสามอุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์

โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ปัญหาในชั้นนี้มีว่าจำเลยทั้งสามเป็นคนร้ายคดีนี้หรือไม่ โจทก์ไม่มีประจักษ์พยานว่าจำเลยทั้งสามเป็นคนร้ายคดีนี้ คงมีแต่คำให้การของนายวินิจ อินทะรักษ์ ในชั้นสอบสวนเท่านั้น ซึ่งมีข้อความว่าขณะเกิดเหตุนายวินิจเป็นพนักงานรักษาความปลอดภัยของบริษัทผู้เสียหาย ได้เห็นจำเลยทั้งสามกับพวกลักทรัพย์ของผู้เสียหายไปตามเอกสารหมาย จ.10 ซึ่งเป็นพยานบอกเล่าอีกทั้งไม่ปรากฏว่านายวินิจได้แจ้งเรื่องที่เกิดขึ้นให้บริษัทผู้เสียหายทราบตามหน้าที่ของพนักงานรักษาความปลอดภัย คำให้การชั้นสอบสวนดังกล่าวจึงไม่มีน้ำหนักให้รับฟังได้ นอกจากคำให้การดังกล่าวแล้ว โจทก์คงมีเพียงคำให้การรับสารภาพชั้นสอบสวนของจำเลยทั้งสาม ซึ่งจำเลยทั้งสามก็นำสืบว่าเหตุที่ให้การรับสารภาพเพราะถูกขู่เข็ญบังคับและกลัวจะถูกทำร้ายพยานโจทก์มีเพียงเท่าที่กล่าวมาแล้ว จึงไม่มีน้ำหนักให้ลงโทษจำเลยทั้งสามได้

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา