ข้อเท็จจริงคดีนี้ได้ความว่า จำเลยเอาใบพลูคลุกฝิ่นสูบด้วยป้องกันชาที่นอกร้านจำหน่ายฝิ่นโดยมิได้รับอนุญาต

ศาลเดิม ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลย ฐานพาฝิ่นออกนอกร้านแต่กะทงเดียว หาลงโทษฐานมีกล้องสูบฝิ่นตาม ม. ๖๖ แห่ง พ.ร.บ.ฝิ่น พ.ศ. ๒๔๗๒ อีกกะทงหนึ่งตามที่โจทย์ขอไม่ โจทก์จึงฎีกาฉะเพาะข้อนี้

ศาลฎีกาเห็นว่า กล้องสูบฝิ่นต้องเป็นสิ่งที่ทำไว้เพื่อสูบฝิ่นตามศัพท์แห่ง ม. ๓ แต่นี่เป็นป้องกัญชา ทำเพื่อสูบกัญชาชั่วคราว ไม่ทำให้เปลี่ยนสภาพ เป็นกล้องสูบฝิ่น

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา