โจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีวีดีโอเทปภาพยนต์ลามกไว้ในครอบครองเพื่อบริการให้เช่า แลกเปลี่ยน แก่ลูกค้าหรือสมาชิก ด้วยการคิดค่าบริการเป็นเงินค่าเช่าม้วนละ 20 บาท ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 287 และริบของกลาง

จำเลยให้การรับสารภาพ

ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามฟ้อง ให้ลงโทษจำคุก ริบของกลาง

จำเลยอุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน

จำเลยฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่จำเลยฎีกาว่า ฟ้องโจทก์ไม่บรรยายว่า จำเลยประกอบการค้าหรือมีส่วนหรือเข้าเกี่ยวข้องในการค้าเกี่ยวกับวัตถุหรือสิ่งลามก รวมทั้งจ่ายแจกหรือแสดงอวดแก่ประชาชนหรือให้เช่าวัตถุหรือสิ่งของเช่นว่านั้นตามที่กฎหมายกำหนดแต่ประการใด ฟ้องโจทก์มีเพียงว่าจำเลยมีวัตถุลามกหรือสิ่งของเช่นว่านั้นไว้ในความครอบครองเท่านั้นคดีจึงลงโทษจำเลยไม่ได้นั้น พิเคราะห์แล้วเห็นว่า แม้ปรากฏจากบันทึกคำฟ้องตามแบบ ข.4 ซึ่งศาลเป็นผู้จดว่า จำเลยมีวีดีโอเทปภาพลามกไว้ในครอบครองเพื่อบริการแลกเปลี่ยนให้แก่ลูกค้าหรือสมาชิกด้วยการคิดค่าบริการเป็นเงินค่าเช่าม้วนละ 20 บาท แต่เมื่อพิเคราะห์ดูบันทึกหลักฐานการฟ้องคดีวาจาของโจทก์ประกอบแล้ว เห็นได้ว่าฟ้องโจทก์บรรยายไว้ชัดแจ้งว่าจำเลยมีวีดีโอเทปภาพยนตร์ลามกแสดงการร่วมเพศระหว่างชายหญิงไว้ในครอบครองเพื่อบริการให้เช่า แลกเปลี่ยน แก่ลูกค้าหรือสมาชิกด้วยการคิดค่าบริการเป็นเงินค่าเช่าม้วนละ 20 บาท อันเป็นการบรรยายองค์ประกอบความผิดตามที่บัญญัติไว้ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 287(2) พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2525 มาตรา 6 แล้ว เมื่อจำเลยรับสารภาพ ศาลย่อมลงโทษจำเลยตามฟ้องได้ ฎีกาจำเลยข้อนี้ฟังไม่ขึ้น

ที่จำเลยฎีกาว่า ฟ้องโจทก์ไม่บรรยายว่าเงินของกลาง 570 บาทเป็นทรัพย์สินที่จำเลยได้ใช้หรือมีไว้เพื่อใช้ในการกระทำความผิด หรือได้มาโดยการกระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 33จึงริบไม่ได้นั้น พิเคราะห์แล้วเห็นว่า บันทึกหลักฐานการฟ้องคดีด้วยวาจาของโจทก์ระบุแต่เพียงว่า เจ้าพนักงานตำรวจได้จับกุมตัวจำเลยพร้อมทั้งยึดของกลางจำนวน 2 รายการซึ่งได้แนบท้ายฟ้อง ส่วนบัญชีของกลางก็ระบุว่าเงิน 570 บาทเป็นของกลางที่พบในสถานที่เกิดเหตุขณะจับกุมเท่านั้นโดยปกติเงินสดย่อมเป็นเงินที่ชำระหนี้ได้ตามกฎหมาย และบุคคลทั่วไปมีไว้ได้โดยชอบ เมื่อโจทก์ไม่บรรยายให้ชัดแจ้งว่าเงินสด 570 บาท เป็นเงินที่จำเลยได้ใช้หรือมีไว้เพื่อใช้ในการกระทำความผิดหรือได้มาโดยการกระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 33 เงินสดของกลางจึงมิใช่ทรัพย์สินที่พึงริบตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 32, 33ที่ศาลล่างทั้งสองริบเงินของกลางมา ศาลฎีกาจึงไม่เห็นพ้องด้วย ฎีกาจำเลยในข้อนี้ฟังขึ้น

พิพากษาแก้เป็นว่า ให้รอการลงโทษจำคุกจำเลย และไม่ริบของกลาง

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา