คดีสืบเนื่องมาจากศาลชั้นต้นมีคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์ของลูกหนี้เด็ดขาด เมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2530 เจ้าหนี้ยื่นคำขอรับชำระหนี้ตามตั๋วสัญญาใช้เงิน จำนวน 16,085,479 บาท จากกองทรัพย์สินของลูกหนี้

เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์นัดตรวจคำขอรับชำระหนี้ตามพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ. 2483 มาตรา 104 แล้ว ไม่มีผู้ใดโต้แย้งคำขอรับชำระหนี้ของเจ้าหนี้รายนี้

เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์สอบสวนแล้วเห็นว่า ตั๋วสัญญาใช้เงินของเจ้าหนี้ขาดอายุความตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1001จึงต้องห้ามมิให้ขอรับชำระหนี้ตามมาตรา 94(1) แห่งพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ. 2483 เห็นควรยกคำขอรับชำระหนี้ของเจ้าหนี้รายนี้เสียทั้งสิ้น ตามพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ. 2483 มาตรา 107(1)

ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกคำขอรับชำระหนี้ของเจ้าหนี้

เจ้าหนี้อุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน

เจ้าหนี้ฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีมีปัญหาที่จะต้องวินิจฉัยตามฎีกาของเจ้าหนี้ว่า สิทธิเรียกร้องของเจ้าหนี้ตามตั๋วสัญญาใช้เงินพิพาทขาดอายุความหรือไม่ เห็นว่า เมื่อวันที่ 12 มิถุนายน 2527ผู้ชำระบัญชีของบริษัทลูกหนี้มีหนังสือถึงเจ้าหนี้มีใจความว่า โดยที่ปรากฏในสมุดบัญชีว่าเจ้าหนี้มีชื่อเป็นเจ้าหนี้ของลูกหนี้ขอให้เจ้าหนี้ติดต่อแสดงหลักฐานการเป็นหนี้ ตามสำเนาหนังสือขอให้ติดต่อแสดงหลักฐานการเป็นหนี้ เอกสารหมาย จ.7 เจ้าหนี้จึงนำหลักฐานการเป็นเจ้าหนี้ไปแสดงตามสำเนาหนังสือยื่นแสดงหลักฐานการเป็นเจ้าหนี้เอกสารหมาย จ.6 นอกจากผู้ชำระบัญชีของบริษัทลูกหนี้มิได้ปฏิเสธความรับผิดตามตั๋วสัญญาใช้เงินพิพาทแล้ว ผู้ชำระบัญชียังได้มีหนังสือลงวันที่ 6 พฤศจิกายน 2527 ถึงเจ้าหนี้แจ้งให้ไปแสดงเจตนาของเปลี่ยนตั๋วสัญญาใช้เงินกับบริษัทเงินทุนหลักทรัพย์คอมเมอร์เชียลทรัสต์ จำกัด ตามสำเนาหนังสือการเปลี่ยนตั๋วสัญญาใช้เงินเอกสารหมาย จ.8 ด้วย ถือได้ว่าเป็นการทำการอันปราศจากเคลือบคลุมสงสัยตระหนักเป็นปริยายว่า ยอมรับสภาพตามสิทธิเรียกร้องของเจ้าหนี้อายุความย่อมสะดุดหยุดลงในวันที่ 6 พฤศจิกายน 2527และเริ่มนับอายุความใหม่ตั้งแต่วันนั้น เมื่อนับถึงวันที่เจ้าหนี้ยื่นคำขอรับชำระหนี้ (วันที่ 18 พฤษภาคม 2530) ยังไม่พ้นเวลาสามปีสิทธิเรียกร้องของเจ้าหนี้ตามตั๋วสัญญาใช้เงินพิพาทจึงไม่ขาดอายุความ ที่ศาลอุทธรณ์ตำหนิว่า ในชั้นสอบสวนของเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ไม่ได้ให้การถึงการรับสภาพหนี้ของลูกหนี้นั้น เห็นว่าเจ้าหนี้มีนางกัลยา ม้ามณี ผู้จัดการฝ่ายเงินทุนของบริษัทเจ้าหนี้เป็นพยานให้การในชั้นสอบสวนของเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ถึงการทำการของผู้ชำระบัญชีอันมีผลเป็นการรับสภาพหนี้อยู่แล้วว่าผู้ชำระบัญชีได้มีหนังสือให้เจ้าหนี้แสดงหลักฐานการเป็นหนี้ เจ้าหนี้จึงนำหลักฐานการเป็นเจ้าหนี้ไปแสดง หลังจากนั้นผู้ชำระบัญชีได้มีหนังสือให้เจ้าหนี้ไปแสดงเจตนาขอเปลี่ยนตั๋วสัญญาใช้เงินกับบริษัทคอมเมอร์เชียลทรัสต์ จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทที่กระทรวงการคลังมอบให้เป็นผู้รับเปลี่ยนตั๋วสัญญาใช้เงิน ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำสั่งศาลชั้นต้นให้ยกคำขอรับชำระหนี้ของเจ้าหนี้มานั้น ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย ฎีกาของเจ้าหนี้ฟังขึ้น

พิพากษากลับ ให้เจ้าหนี้ผู้ขอรับชำระหนี้ได้รับชำระหนี้จำนวน16,085,479 บาท จากกองทรัพย์สินของลูกหนี้ ตามพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ. 2483 มาตรา 130(8).

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา