โจทก์ฟ้องว่า สิบตำรวจเอกดาวเรืองได้ปฏิบัติหน้าที่เข้าจับกุมนายถาวรซึ่งเป็นพรรคพวกของจำเลยในข้อหามีวัตถุระเบิดไว้ในครอบครองโดยไม่รับอนุญาต จำเลยทั้งสองกับพวกที่ยังไม่ได้ตัวมาฟ้องจะเข้าขัดขวางการจับกุมแต่สิบตำรวจโทอุดมได้เข้าช่วยเหลือจนจับตัวนายถาวรส่งพนักงานสอบสวนได้ แล้วจำเลยกับพวกได้ใช้อาวุธปืนยิงสิบตำรวจโทอุดมซึ่งเป็นเจ้าพนักงานโดยเจตนาฆ่าเพราะเหตุได้ปฏิบัติหน้าที่ช่วยเหลือสิบตำรวจเอกดาวเรืองแต่กระสุนปืนไม่ถูกสิบตำรวจโทอุดม จึงไม่ตายสมดังเจตนาของจำเลย การกระทำของจำเลยไม่บรรลุผล ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 289, 80, 83 นับโทษจำเลยที่ 2 ต่อจากโทษในคดีอาญาหมายเลขดำที่ 2479/2519 ของศาลจังหวัดชลบุรี (คดีหมายเลขแดงที่ 1025/2520)

จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ

ศาลชั้นต้นพิจารณาว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 80, 83 ลดโทษให้ 1 ใน 4 ตามมาตรา 78 แล้ว คงจำคุกคนละ9 ปี นับโทษจำเลยที่ 2 ต่อจากคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 1025/2520ของศาลชั้นต้น ข้อหาอื่นนอกจากนี้ให้ยก

โจทก์อุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน

จำเลยที่ 1 ฎีกา

ศาลฎีกาพิจารณาแล้ว ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าสิบตำรวจโทอุดมกับพวกรับประทานอาหารอยู่ที่ร้านเจี๊ยบโภชนา มีจำเลยที่ 1 กับพวกซึ่งมีทหารเรือด้วยนั่งอยู่อีกโต๊ะหนึ่ง ระหว่างนั้นสิบตำรวจเอกดาวเรืองกับพวกได้ขอตรวจค้นและพบลูกระเบิดมือ 1 ลูกจากนายถาวรซึ่งนั่งร่วมโต๊ะกับจำเลยที่ 1 มีพวกนายถาวรมาขอร้องไม่ให้เอาตัวนายถาวรไป สิบตำรวจโทอุดมได้ช่วยห้ามพวกของนายถาวรเกี่ยวข้อง พวกของนายถาวรไม่พอใจที่ขอร้องตำรวจไม่ได้จำเลยที่ 1 กับพวกออกจากร้านไป จำเลยที่ 1 กับพวกทหารเรือนั่งรถยนต์ไปขอยืมปืนจากเพื่อนทหารเรือมา 1 กระบอก แล้วจำเลยที่ 1 กับพวกทหารเรือนั่งรถยนต์แล่นผ่านหน้าร้านเจี๊ยบโภชนา พวกในรถยนต์นั้นได้ยิงปืนเข้าไปในร้านเจี๊ยบโภชนาหลายนัด กระสุนปืนนัดหนึ่งถูกตู้เย็นห่างจากที่สิบตำรวจโทอุดมนั่งอยู่ 10 เมตร แล้วหลบหนีไปด้วยกัน พฤติการณ์ดังกล่าวแสดงว่าจำเลยที่ 1 มีส่วนรู้เห็นและคบคิดกับพวกมาก่อน ถือได้ว่าจำเลยที่ 1 ร่วมกระทำผิดด้วย

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา