โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม 2524 ถึงวันที่ 26กุมภาพันธ์ 2526 จำเลยกับพวกร่วมกันปลอมแผ่นป้ายทะเบียนรถยนต์ส่วนบุคคลกับแก้ไขตัวเลขและข้อความในแผ่นป้ายวงกลมแสดงการเสียภาษีรถยนต์อันเป็นเอกสารราชการและในสำเนาภาพถ่ายเอกสารใบคู่มือจดทะเบียนรถยนต์อันเป็นเอกสารที่แท้จริง โดยประการที่น่าจะเกิดความเสียหายแก่ผู้อื่นหรือประชาชนเพื่อให้เจ้าพนักงานและผู้ที่พบเห็นเชื่อว่าเป็นเอกสารที่แท้จริงและในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2526 เวลากลางวันจำเลยใช้เอกสารปลอมดังกล่าวติดแสดงกับรถยนต์และขับรถยนต์ไปตามถนนต่าง ๆกับให้เจ้าพนักกานตรวจดูเอกสารเพื่อให้เจ้าพนักงานและบุคคลใดหลงเชื่อว่าเป็นเอกสารที่แท้จริง โดยประการที่น่าจะเกิดความเสียหายแก่ผู้อื่นหรือประชาชน ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 264, 265, 268, 83 และริบของกลาง

จำเลยให้การปฏิเสธ

ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 268 ให้จำคุกกระทงละ 3 ปี รวมสามกระทง 9 ปี ริบของกลางคำขออื่นให้ยก

จำเลยอุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าแม้เอกสารปลอมที่จำเลยใช้มีหลายฉบับแต่จำเลยใช้เอกสารดังกล่าวในคราวเดียวกันและโดยเจตนาอย่างเดียวกันจึงเป็นความผิดกรรมเดียว พิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยกระทำความผิดกรรมเดียววางโทษจำคุก 3 ปี นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากาาศาลชั้นต้น

โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังเป็นยุติว่า จำเลนนำแผ่นป้ายทะเบียนรถยนต์ปลอม แผ่นป้ายวงกลมแสดงการเสียภาษีรถยนต์ปลอมและสำเนาภาพถ่ายเอกสารใบคุ่มือการจดทะเบียนรถยนต์ปลอมไปใช้และแสดงต่อเจ้าพนักงานในเวลาเดียวกัน เห็นว่าการที่จำเลยใช้เอกสารปลอมทั้ง 3 ฉบับในคราวเดียวกันนั้น จำเลยมีเจตนาอย่างเดียวกันคือให้เจ้าพนักงานผู้ตรวจเอการเห็นว่ารถยนต์ที่จำเลยขับเป้นรถยนต์ที่ด้จดทะเบียนและเสียภาษีถูกต้องเพื่อจำเลยจะได้ใช้รถยนต์ได้โดยชอบ การกระทำของจำเลยจึงเป็นความผิดกรรมเดียว

พิพากษายืน.

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา