โจทย์ฟ้องว่า ก. จำเลยที่ ๑ เปนนายอำเภอไม่ทำสัญญาขายที่ดินให้โจทย์ ย.จำเลยที่ ๒ ได้รับใบเหยียบย่ำทับที่โจทย์ เรียกค่าเสียหาย ๕๐๐ บาท

จำเลยที่ ๑ ให้การว่าโจทย์ขอขายทางหลวงแลป่า จำเลยที่ ๒ ให้การว่าที่ดินหมายสีแดงเปนที่รกร้างว่างเปล่า

ศาลเดิมฟังว่า ที่ดินหมายสีแดงแลเขียวเปนกรรมสิทธิของโจทย์ ให้จำเลยที่ ๑ ทำสัญญาขายแต่ให้ยกเขตร์ถนนออกเสีย

ศาลอุทธรณ์ฟังที่ดินหมายสีแดงโจทย์ไม่ได้ปกครองโดยจริงจัง โจทย์ไม่มีอำนาจขาย จึงพิพากษาแก้ ให้โจทย์มีกรรมสิทธิในที่หมายเขียวโดยเว้นทางหลวงออกเสียง

โจทย์ฎีกาคัดค้านในข้อเท็จจริง

ฎีกาฟังว่าการที่โจทย์ขาดการบำรุงที่หมายสีแดงบ้างเท่านั้น ยังฟังไม่ได้ว่า โจทย์ได้ละทิ้งกรรมสิทธิที่จำเลยที่ ๒ ร้องขอเหยียบย่ำทับที่ โจทย์ ๆ ก็ได้ร้องคัดค้านทันที ที่จึงยังเปนกรรมสิทธิของโจทย์อยู่ แต่ในเรื่องทำสัญญาขายนั้นปรากฏว่า โจทย์ขอคลุมถึงทางหลวงด้วย จึงพิพากษาให้ที่หมายแดงแลเขียวเปนสิทธิแก่โจทย์ โดยยกเว้นเขตร์ถนนหลวง ใบเหยียบย่ำของจำเลยที่ ๒ ไม่มีผล ให้นายอำเภอจัดการขายให้โจทย์

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา