กรณีสืบเนื่องมาจากโจทก์ฟ้องให้จำเลยชำระหนี้รวม 53,961.87 บาทโจทก์จำเลยทำสัญญาประนีประนอมยอมความต่อหน้าศาล โดยจำเลยสัญญาจะชำระหนี้ให้แก่โจทก์ 30,000 บาท ผ่อนชำระเป็นรายเดือน เดือนละ 500บาท เริ่มเดือนแรกในวันที่ 18 พฤศจิกายน 2524 เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จสิ้น ผิดนัดงวดใดงวดหนึ่งให้ถือว่าผิดนัดหมดทุกงวด ยอมให้โจทก์บังคับคดีได้เต็มตามฟ้องพร้อมดอกเบี้ย การชำระเงินจำเลยจะส่งทางธนาณัติให้แก่ทนายโจทก์ที่สำนักงาน ศาลชั้นต้นพิพากษาตามยอม คดีถึงที่สุด

วันที่ 26 มกราคม 2525 โจทก์ยื่นคำขอว่าจำเลยชำระเงินให้โจทก์ตรงตามนัดเพียง 2 งวดแรก ส่วนงวด 3 ซึ่งจะต้องชำระภายในวันที่ 18 มกราคม2525 จำเลยชำระไม่ตรงตามกำหนด โดยจำเลยส่งธนาณัติให้โจทก์เมื่อวันที่21 มกราคม 2525 โจทก์ไม่ประสงค์รับเงินจำนวนนี้เพราะถือว่าจำเลยผิดนัดแล้ว ขอให้ตั้งเจ้าพนักงานบังคับคดี

ศาลชั้นต้นเรียกจำเลยมาสอบถามแล้ววินิจฉัยว่า จำเลยไม่ผิดสัญญาประนีประนอมยอมความ สั่งให้ยกคำขอ

โจทก์อุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ศาลชั้นต้นออกหมายบังคับคดีตามคำขอของโจทก์

จำเลยฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามสัญญากำหนดให้จำเลยชำระเงินเป็นรายเดือนโดยมิได้ระบุวันที่แน่นอน คงระบุเฉพาะเดือนแรกเท่านั้นว่าจะต้องชำระภายในวันที่ 18 พฤศจิกายน 2524 ฉะนั้น ในเดือนถัดไปจำเลยจะชำระในวันใดก็ได้เพราะมิได้ระบุว่าจะต้องชำระภายในวันที่ 18 ทุก ๆ เดือน เพียงแต่ให้อยู่ในกำหนดของเดือนแต่ละเดือนการที่จำเลยส่งเงินทางธนาณัติเพื่อชำระหนี้ให้โจทก์เดือนที่สามคือเดือนมกราคม 2525 โดยส่งในวันที่ 21 มกราคม 2525 นั้น ถือได้ว่าจำเลยได้ชำระหนี้ให้โจทก์ตรงตามสัญญาแล้ว จำเลยมิได้ผิดนัด

พิพากษากลับ ให้ยกคำขอของโจทก์ตามคำสั่งศาลชั้นต้น

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา