โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 33, 80, 83, 288ริบของกลาง

จำเลยให้การปฏิเสธ

ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 80 จำคุก 12 ปี ริบของกลาง

จำเลยอุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษากลับให้ยกฟ้อง ส่วนปลอกกระสุนปืนลูกซองลูกกระสุนปืนลูกซองกับหัวกระสุนปืนของกลางฟังได้ว่าเป็นทรัพย์สินที่คนร้ายใช้หรือมีไว้เพื่อใช้ในการกระทำความผิด จึงให้ริบ

โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ในชั้นสอบสวนผู้เสียหายให้การว่าถูกจำเลยกับพวกรวม 5 คน ใช้อาวุธปืนยิงนั้น เห็นว่าผู้เสียหายให้การเช่นนั้นในขณะที่มีอาการดี ไม่ปรากฏว่าในเวลาที่ผู้เสียหายให้การในชั้นสอบสวนนั้น ผู้เสียหายคิดว่าตนจะตายไม่มีหวังรอด ดังนั้นคำให้การชั้นสอบสวนของผู้เสียหายที่กล่าวถึงเหตุที่ถูกยิงและตัวคนร้ายก็เป็นแต่เพียงคำแจ้งความที่ระบุชื่อคนร้ายตามธรรมดาเท่านั้น จึงรับฟังคำให้การในชั้นสอบสวนของผู้เสียหายเป็นพยานลงโทษจำเลยไม่ได้ พยานหลักฐานโจทก์ไม่พอฟังว่า จำเลยได้กระทำความผิดตามฟ้อง

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา