โจทก์ฟ้องว่า โจทก์นำที่ดินมาทำสัญญาขายฝากเป็นประกันเงินกู้กับจำเลยต่อมาโจทก์นำเงินไปให้จำเลยเพื่อไถ่ถอนการขายฝาก จำเลยทำหนังสือรับเงินสินไถ่ให้โจทก์ไว้และบอกว่าจะไปจดทะเบียนไถ่ให้ภายหลัง แล้วจำเลยเพิกเฉย ขอให้บังคับจำเลยจดทะเบียนไถ่ถอนการขายฝากที่ดินให้โจทก์

จำเลยให้การว่า โจทก์ไม่ได้ขอไถ่และจำเลยไม่เคยรับเงินค่าไถ่จากโจทก์ฟ้องโจทก์เคลือบคลุมและคดีโจทก์ขาดอายุความแล้ว ขอให้ยกฟ้อง

ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าฟ้องโจทก์ไม่เคลือบคลุม คดีไม่ขาดอายุความแต่จำเลยโอนที่ดินพิพาทให้บุคคลอื่นไปแล้ว พิพากษายกฟ้อง แต่ไม่ตัดสิทธิโจทก์ที่จะนำคดีมาฟ้องใหม่

จำเลยอุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน

จำเลยฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายว่า เมื่อคดีฟังได้ว่าโจทก์ไถ่ถอนการขายฝากที่ดินพิพาทภายในกำหนดเวลาตามสัญญาขายฝาก และการจดทะเบียนไถ่ทรัพย์สินที่ขายฝากนั้นเป็นเพียงการทำให้การกลับมาซึ่งทรัพย์สิทธิในที่ดินบริบูรณ์เท่านั้น คดีโจทก์ไม่ขาดอายุความ

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา