เมื่อปี พ.ศ. ๒๔๖๒ จำเลยทำสัญญาขายฝากที่นา ๓๐๐ บาทให้โจทก์ ต่อมา ค. ภรรยาจำเลยขอให้ จ. ไล่ที่นา+ ค. ได้มอบเกวียนและโคไว้แต่ จ. เปนประกัน แต่นี้ข้อตกลงกันระวางโจทก์ ค. และ จ. ว่าถ้า จำเลยไม่พอใจการไถ่ถอนก็ไม่เปน+เสร็จเด็ดขาด ครั้น จำเลยกลับมาจำเลยไม่เห็นฟ้องด้วยในการที่ ค. ทำไปดังนี้

ปัญหามีว่าการไถ่ถอนนั้นเสร็จเด็ดขาดหรือไม่

ศาลฎีกาเห็นพ้องกับศาลล่างทั้ง ๒ ว่า การ++ โดยมีเงื่อนไขยังไม่เด็ดขาดโจทก์ฟ้องขอให้จำเลยไถ่ถอนได้ จึงบังคับให้จำเลยไถ่ ส่วนดอกเบี้ย ที่ศาลอุทธรณ์บังคับให้ใช้นั้นยังไม่ชอบ เพราะปรากฏว่าจำเลยได้เช่าที่นาจากโจทก์ ก็ชอบที่โจทก์จะฟ้องเสียค่าเช่า

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา