ร.ต.โจทย์จำเลยเปนผู้ได้รับมรฎก ว. ด้วยกัน ได้ตกลงสัญญากันว่า ร. จะเปนผู้ออกเงินทำศพแทน ต. ๑๐๐๐ บาท แลยกห้องแถวให้ ต. อีก ๒ ห้อง ฝ่าย ต.สัญญาว่าจะโอนกรรมสิทธิที่ดินให้ ร.แปลงหนึ่งเปนการแลกเปลี่ยนกัน ร.ทำตามข้อสัญญาของ ร. แล้ว แต่ ต. ผิดสัญญาไม่ทำ ร. จึงฟ้องขอให้บังคับ ต. โอนที่ดินให้ตามสัญญากับให้เสียค่าเช่าให้ ร. เดือนละ ๑๔๑ บาท ตั้งแต่วันทำสัญญาจนกว่าคดีถึงที่สุดกับค่าเสียหายอีกต่างหาก ๕๐๐ บาท

ศาลเดิมเห็นว่ายังไม่ควรบังคับตามสัญญาจึงให้ ต. ใช้ค่าเสียหายให้ ร. ๒๐๐๐ บาท

ศาลอุทธรณ์ข้าหลวงพิเศษเห็นว่าศาลเดิมบังคับเกินไป เพราะ ร. ขอค่าเสียหายเพียง ๕๐๐ บาทเท่านั้น จึงให้ ต. ใช้ค่าเสียหาย ให้ ร. ๕๐๐ บาท ร. ฎีกา

ศาลฎีกาเห็นว่าสัญญาแลกเปลี่ยนทรัพย์มีลักษณเช่นคดีนี้ ที่ศาลล่างไม่บังคับตามสัญญานั้นชอบแล้ว ส่วนค่าเสียหายเห็นว่า ร. ตีราคาทรัพย์ของ ต. ในท้ายฟ้อง ๒๕๐๐ บาท ที่ศาลอุทธรณ์ว่า ร. ขอค่าเสียหายเพียง ๕๐๐ บาทนั้นไม่ถูกเพราะว่ารวมคำขอของ ร. ทั้งหมดหาใช่แต่เพียงเงิน ๕๐๐ บาทเท่านั้นไม่ ร. ขอให้บังคับตามสัญญากับขอค่าเสียหายด้วย เมื่อประมาณราคาทรัพย์ที่จะแลกเปลี่ยนกัน ในเมื่อ ต. ผิดสัญญา คิดเปนเงินตามที่ศาลล่างกะมา ๒๐๐๐ บาทนั้นสมควรแล้ว ให้บังคับคดีไปตามศาลเดิม

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา