โจทก์ฟ้องว่า จำเลยซึ่งเป็นผู้แทนจำหน่ายสินค้าผ้าอนามัยยี่ห้อ "แทมแพกซ์" ของโจทก์ในประเทศไทยได้สั่งซื้อผ้าอนามัยจากโจทก์รวม 3 ครั้ง จำนวน 1,603 หีบ เป็นเงิน 2,706,520 บาทโจทก์ส่งสินค้าให้จำเลยครบถ้วนแล้ว เมื่อครบกำหนดชำระราคาสินค้าแต่ละรายการ จำเลยไม่ชำระแต่ได้รับสภาพหนี้กับโจทก์แล้วต่อมาไม่ชำระ ขอให้จำเลยชำระราคาสินค้าเป็นเงินจำนวน 3,045,176.74 บาทพร้อมดอกเบี้ย

จำเลยให้การและฟ้องแย้งว่า โจทก์ตั้งจำเลยเป็นผู้แทนจำหน่ายสินค้าผ้าอนามัยและผลิตภัณฑ์อื่นภายใต้ชื่อการค้า "แทมแพกซ์"ของโจทก์แต่ผู้เดียวในประเทศไทย และจำเลยได้รับสินค้าผ้าอนามัยตามรายการที่โจทก์ฟ้องจริง แต่จำเลยในฐานะผู้แทนโจทก์ต้องโฆษณาส่งเสริมการขายสินค้าของโจทก์ในปี 2532 ถึง 2534 เป็นเงิน355,312 บาท และโจทก์บอกเลิกสัญญาโดยมิได้บอกเลิกล่วงหน้า 6 เดือนโจทก์จึงเป็นฝ่ายผิดสัญญาต้องชำระเงินค่ายกเลิกสัญญาแก่จำเลยเป็นเงิน 1,000,000 บาท ขอให้ยกฟ้อง และให้โจทก์ชำระเงินค่าโฆษณากับค่าปรับจากการยกเลิกสัญญารวมเป็นเงิน 1,354,312 บาท แก่จำเลยโดยนำไปหักกลบกับราคาสินค้าที่โจทก์ฟ้อง

ศาลชั้นต้นสั่งรับคำให้การและฟ้องแย้งแล้ว ต่อมาในวันชี้สองสถานเห็นว่า ฟ้องแย้งของจำเลยเป็นเรื่องอื่นไม่เกี่ยวกับฟ้องเดิม ให้เพิกถอนคำสั่งที่รับฟ้องแย้งและมีคำสั่งใหม่เป็นว่าไม่รับฟ้องแย้งของจำเลย

จำเลย อุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์ พิพากษายืน

จำเลย ฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า วินิจฉัยว่า ฟ้องโจทก์กล่าวอ้างว่าจำเลยซื้อสินค้าผ้าอนามัยไปจากโจทก์แล้วไม่ชำระราคาค่าสินค้าให้แก่โจทก์เป็นการฟ้องบังคับตามสัญญาซื้อขาย ส่วนฟ้องแย้งของจำเลยกล่าวอ้างว่าโจทก์ทำสัญญาตั้งจำเลยเป็นตัวแทนจำหน่ายสินค้าของโจทก์ในประเทศไทยโดยจำเลยต้องดำเนินการโฆษณาสินค้าและส่งเสริมการขาย จำเลยได้เสียค่าใช้จ่ายไปเป็นมูลค่ารวม355,312 บาท โจทก์บอกเลิกสัญญาไม่ชอบต้องชำระค่ายกเลิกสัญญาให้แก่จำเลยจำนวน 1,000,000 บาท เป็นการฟ้องบังคับให้โจทก์รับผิดตามสัญญาตัวแทน ซึ่งเป็นคนละเรื่องกับที่โจทก์ฟ้อง ฟ้องแย้งของจำเลยจึงไม่เกี่ยวกับคำฟ้องเดิม ชอบที่จำเลยจะฟ้องเป็นคดีต่างหากตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 177 วรรคสาม

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา