โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของร้านค้าเลขที่ 339 หมู่ที่ 1ซอยโกเบ ถนนสุขสวัสดิ์ ซึ่งจำหน่ายและซ่อมรถจักรยานยนต์และรถจักรยานจำเลยได้ตั้งร้านแผงลอยขายหนังสือพิมพ์ ดอกไม้และอาหารปิ้งย่างริมทางเท้าด้านหน้าร้านติดกับถนนสุขสวัสดิ์ปิดบังขวางทางเข้าออกของโจทก์และของลูกค้าที่นำรถมาซ่อม ทำให้โจทก์ได้รับความเสียหายและเดือดร้อน ขอให้บังคับจำเลยและบริวารขนย้ายรื้อถอนร้านแผงลอยออกไปจากหน้าร้านของโจทก์ ไม่ให้เข้ามาเกี่ยวข้องอีกและให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์

จำเลยให้การว่า จำเลยนำรถเข็นมาตั้งเป็นร้านขายหนังสืออยู่ริมไหล่ทางถนนสุขสวัสดิ์ มิได้ตั้งอยู่ริมทางเท้าด้านหน้าร้านโจทก์บริเวณดังกล่าวมีเสาไฟฟ้าของการไฟฟ้าตู้โทรศัพท์สาธารณะของการสื่อสารแห่งประเทศไทยและเสาปิดป้ายประจำซอยโกเบอยู่ตรงโค้งหัวมุมด้านหน้าของร้านค้าโจทก์ห่างประมาณ 5 เมตร บริเวณหน้าร้านค้าโจทก์มีทางเข้าออก 2 ด้านทางด้านถนนสุขสวัสดิ์ และทางด้านซอยโกเบ โจทก์ใช้ทางนี้ประกอบธุรกิจเป็นปกติวิสัยมาตลอด จึงไม่ทำให้โจทก์เสียสิทธิใช้ทางเข้าออกสู่ถนนสาธารณะโจทก์ไม่เสียหาย ขอให้ยกฟ้อง

ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยและบริวารขนย้ายรื้อถอนร้านแผงลอยออกไปจากหน้าร้านโจทก์ และห้ามมิให้เข้ามาเกี่ยวข้องหน้าร้านโจทก์อีกต่อไปคำขออื่นนอกจากนี้ให้ยก จำเลยฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ข้อเท็จจริงที่คู่ความไม่โต้เถียงกันรับฟังได้ในเบื้องต้นว่า โจทก์เป็นเจ้าของร้านค้าเลขที่ 339อยู่หมู่ที่ 1 ตำบลปากคลองบางปลากด กิ่งอำเภอพระสมุทรเจดีย์จังหวัดสมุทรปราการ หน้าร้านอยู่ติดถนนสุขสวัสดิ์ ด้านข้างอยู่ติดซอยโกเบ ที่ร้านของโจทก์ดังกล่าวนี้จำหน่ายอะไหล่รถจักรยานยนต์ รถจักรยาน และรับซ่อมด้วย โดยใช้ชื่อร้านว่าโกเบมอเตอร์ไซด์ จำเลยได้ตั้งแผงลอยกับจอดรถเข็นอยู่ที่หน้าร้านของโจทก์ตรงบริเวณถนนสุขสวัสดิ์ตัดกับซอยโกเบเป็นประจำทุกวัน

จำเลยฎีกาว่า การกระทำของจำเลยดังกล่าวไม่เป็นละเมิดต่อโจทก์ และโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องนั้น พิเคราะห์แล้วเห็นว่าประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1337 บัญญัติว่า"บุคคลใดใช้สิทธิของตนเป็นเหตุให้เจ้าของอสังหาริมทรัพย์ได้รับความเสียหายหรือเดือดร้อนเกินที่ควรคิดหรือคาดหมายได้ว่าจะเป็นไปตามปกติและเหตุอันควร ในเมื่อเอาสภาพและตำแหน่งที่อยู่แห่งทรัพย์สินนั้นมาคำนึงประกอบไซร้ท่านว่าเจ้าของอสังหาริมทรัพย์มีสิทธิจะปฏิบัติการเพื่อยังความเสียหายหรือเดือดร้อนนั้นให้สิ้นไปทั้งไม่ลบล้างสิทธิที่จะเรียกเอาค่าทดแทน" ประกอบกับศาลฎีกาได้พิจารณาตามภาพถ่ายหมาย จ.7 และ จ.8 แล้ว เห็นได้ชัดเจนว่าแผงลอยกับรถเข็นของจำเลยปิดบังหน้าร้านและข้างร้านของโจทก์บางส่วน เช่นนี้ แม้โจทก์จะผ่านเข้าออกร้านของโจทก์ในส่วนอื่นได้บ้างก็ตาม แต่ก็เป็นการไม่สะดวกเท่าที่ควร ฉะนั้น เมื่อจำเลยตั้งแผงลอยกับจอดรถเข็นกีดขวางทางเข้าออกร้านโจทก์เป็นเหตุให้โจทก์ได้รับความเสียหายหรือเดือดร้อนเกินที่ควรคิดหรือคาดหมายได้ว่าจะเป็นไปตามปกติและเหตุอันควร การกระทำดังกล่าวของจำเลยจึงเป็นการละเมิดต่อโจทก์ โจทก์ย่อมมีสิทธิฟ้องเพื่อยังความเสียหายหรือเดือดร้อนนั้นให้สิ้นไปได้ ฎีกาจำเลยข้อนี้ฟังไม่ขึ้น"

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา เนติบัณฑิตยสภา