โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ทั้งสองเป็นผู้ครอบครองปรปักษ์ที่ดินมีโฉนดของจำเลยที่ 1 จนได้กรรมสิทธิ์ทางครอบครองแล้ว และได้ฟ้องจำเลยที่ 1 ขอให้โอนที่ดินและมอบโฉนดให้โจทก์ทั้งสอง คดีอยู่ระหว่างพิจารณา จำเลยที่ 1 จดทะเบียนเป็นนิติกรรมอำพรางโอนขายที่ดินดังกล่าวให้จำเลยที่ 2 เป็นการกระทำร่วมกันโดยเจตนาทุจริตเพื่อมิให้เจ้าหนี้ของตนหรือผู้อื่นได้รับชำระหนี้ทั้งหมดซึ่งได้ใช้หรือจะใช้สิทธิเรียกร้องทางศาลให้ชำระหนี้ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 350, 83

ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วมีคำสั่งประทับฟ้อง

จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ

ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง

โจทก์ทั้งสองอุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน

โจทก์ทั้งสองฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยที่ 1 จดทะเบียนโอนขายที่ดินของตนให้จำเลยที่ 2 ขณะที่โจทก์ทั้งสองฟ้องจำเลยที่ 1 ขอให้ศาลบังคับจำเลยที่ 1 โอนกรรมสิทธิ์ที่ดินมีโฉนดนั้นให้โดยการครอบครองปรปักษ์ การครอบครองปรปักษ์ดังกล่าวตามที่โจทก์กล่าวอ้างนั้นมิได้ก่อให้เกิดหนี้แก่จำเลยที่ 1 ผู้เป็นเจ้าของที่ดิน เป็นเพียงกฎหมายรับรองหรือให้สิทธิโจทก์ทั้งสองได้กรรมสิทธิ์ในที่ดินนั้นเท่านั้น จำเลยที่ 1 ไม่มีหนี้จะต้องชำระแก่โจทก์ทั้งสอง การกระทำของจำเลยทั้งสองไม่เป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 350

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา