คดีนี้ โจทก์ ฟ้อง ขอ ให้ ลงโทษ จำเลย ฐาน ฉ้อโกง ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 341, 83 และ ให้ จำเลย คืน หรือ ใช้ เงิน จำนวน 55,000 บาทแก่ ผู้เสียหาย

จำเลย ให้การ ปฏิเสธ

ศาลชั้นต้น พิจารณา แล้ว พิพากษา ว่า จำเลย มี ความผิด ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 341 จำคุก 6 เดือน ให้ จำเลย คืน หรือ ใช้ เงินจำนวน 55,000 บาท แก่ ผู้เสียหาย

จำเลย อุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์ พิพากษา กลับ ให้ ยกฟ้อง โจทก์

โจทก์ ฎีกา

ศาลฎีกา วินิจฉัย ปัญหา ข้อกฎหมาย ว่า ผู้เสียหาย มอบ เงิน ให้ จำเลยไป โดย หลงเชื่อ ว่า จำเลย สามารถ จัด ส่ง ผู้เสียหาย กับ นาย วีระ ไปทำงาน ต่าง ประเทศ ได้ ตาม ที่ กล่าวอ้าง เมื่อ จำเลย ไม่ สามารถ จัดส่ง ไป ทำงาน ตาม ที่ กล่าวอ้าง ได้ ผู้เสียหาย ขอ เงิน คืน จำเลย กลับปฏิเสธ ว่า ไม่ เคย รับ เงิน จาก ผู้เสียหาย เช่นนี้ กรณี ถือ ได้ ว่าจำเลย มี เจตนา ฉ้อโกง ผู้เสียหาย จำเลย จึง มี ความผิด ตาม ฟ้อง

พิพากษา กลับ คำพิพากษา ศาลอุทธรณ์ ให้ บังคับ คดี ลงโทษ จำเลย และให้ จำเลย คืน หรือ ใช้ เงิน แก่ ผู้เสียหาย ตาม คำพิพากษา ศาลชั้นต้น.

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา ADMIN