โจทก์ฟ้องและแก้ไขคำฟ้องว่า โจทก์ยกที่ดินให้แก่จำเลย1 แปลง โดยเสน่หา จำเลยสัญญาว่าจะอุปการะเลี้ยงดูโจทก์จนกว่าชีวิตจะหาไม่ แต่จำเลยผิดสัญญาไม่เคยให้ความช่วยเหลือ โจทก์ต้องพึ่งพาอาศัยเพื่อนบ้านเพื่อประทังชีพ ถือว่าจำเลยประพฤติชั่วและเนรคุณต่อโจทก์ โจทก์ไปขอร้องให้จำเลยโอนที่พิพาทคืน จำเลยไม่ยินยอม พูดจาเสียดสีด่าว่าโจทก์ ขอให้บังคับจำเลยโอนที่พิพาทคืนให้โจทก์ มิฉะนั้นให้ถือเอาคำพิพากษาแทนการแสดงเจตนาของจำเลยห้ามจำเลยและบริวารเข้าเกี่ยวข้องในที่พิพาท

จำเลยให้การว่า โจทก์ยกที่ดินให้จำเลยมีเนื้อที่เพียง1 ใน 3 ส่วน ของที่พิพาท ที่ดินอีก 2 ส่วนนั้นจำเลยได้มาจากการยกให้และซื้อจากบุคคลอื่น โจทก์มีชื่ออยู่ในหนังสือรับรองการทำประโยชน์ (น.ส.3 ก.) โดยถือสิทธิครอบครองไว้แทนจำเลย จำเลยไม่เคยประพฤติเนรคุณโจทก์ จำเลยได้เลี้ยงดูรักษาพยาบาลโจทก์เป็นอย่างดีไม่เคยพูดจาเสียดสี ขอให้ยกฟ้อง

ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง

โจทก์อุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายืน

โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์บรรยายฟ้องได้ความเพียงว่า จำเลยไม่อุปการะเลี้ยงดูโจทก์ตามสัญญา ไม่เคยให้ความช่วยเหลือโจทก์ต้องพึ่งพาอาศัยเพื่อนบ้านเพื่อประทังชีพ ถือว่าจำเลยประพฤติชั่วและเนรคุณโจทก์ โจทก์ขอให้จำเลยโอนที่ดินที่โจทก์ยกให้โดยเสน่หาแก่จำเลยคืนโจทก์ จำเลยไม่ยินยอม กลับพูดจาเสียดสีด่าว่าโจทก์ ดังนี้ เห็นว่า ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 531ผู้ให้จะเรียกถอนคืนการให้เพราะเหตุผู้รับประพฤติเนรคุณนั้นจะเรียกได้แต่เพียงกรณี 1 ผู้รับได้ประทุษร้ายต่อผู้ให้เป็นความผิดอาญาอย่างร้ายแรงตามประมวลกฎหมายอาญา หรือ 2 ผู้รับได้ทำให้ผู้ให้เสียชื่อเสียง หรือหมิ่นประมาทผู้ให้อย่างร้ายแรง หรือ 3ผู้รับได้บอกปัดไม่ยอมให้สิ่งของจำเป็นเลี้ยงชีวิตแก่ผู้ให้ในเวลาที่ผู้ให้ยากไร้และผู้รับยังสามารถจะให้ได้ ข้ออ้างตามคำฟ้องของโจทก์ดังกล่าวไม่เข้าเหตุที่จะเรียกถอนคืนการให้ตามที่มาตรา 531บัญญัติไว้ ไม่อาจฟ้องบังคับให้จำเลยโอนที่ดินที่โจทก์ยกให้คืนแก่โจทก์ได้ และปัญหาเรื่องอำนาจฟ้องนี้เป็นปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชน ศาลฎีกามีอำนาจยกขึ้นวินิจฉัยได้

พิพากษายืน ค่าฤชาธรรมเนียมชั้นฎีกาเป็นพับ

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา