คดีนี้ศาลแพ่งแลศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงต้องกันว่า เครื่องจักร์ของโรงเรื่อยจำเลยมีเสียงดังจนทำให้โจทก์ปราสจากความสุขสำราญ พิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ ๑๐๐ บาท แลให้จำเลยแก้ไขเครื่องจักร์อย่าให้มีเสียงดังเป็นที่เดือดร้อนรำคาญแก่โจทก์ต่อไป

จำเลยฎีกา

ศาลฎีกาเห็นว่า ที่ศาลล่างทั้ง ๒ ฟังว่าเสียงเครื่องจักร์ในโรงเลื่อยของจำเลยทำความเดือดร้อนรำคาญจนถึงเป็นการทำละเมิดกฎหมายแลที่ที่ตั้งโรงเลื่อยไม่เป็นทำเลตั้งโรงเลื่อยจักร์นั้น เป็นปัญหาในข้อเท็จจริง จำเลยจะฎีกาไม่ได้ ต้องด้วยบทห้ามตาม พ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.๒๔๖๑ ม.๔ ให้ยกฎีกาจำเลยเสีย

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา