โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองกับพวกมีปืนเป็นอาวุธและเข้าไปในเคหสถานของนายยา โดยไม่มีเหตุอันสมควร แล้วร่วมกันใช้อาวุธปืนยิงนายยาโดยเจตนาฆ่าแต่กระสุนปืนไม่ระเบิด นายยาจึงไม่ถึงแก่ความตาย แล้วจำเลยกับพวกได้ร่วมกันตีทำร้ายนายยาและนางลำยงค์เป็นเหตุให้นายยาและนางลำยงค์ได้รับบาดเจ็บขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 297, 364, 365 และริบของกลาง

จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ

ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ ริบอาวุธปืนและปลอกกระสุนปืนของกลางส่วนรองเท้าฟ้องน้ำของกลางไม่ริบ

โจทก์อุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับเป็นว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 365, 80, 83 กรรมหนึ่ง และตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 365, 295, 83 อีกกรรมหนึ่งกระทงแรกลงโทษตามมาตรา 288, 80, 83 ซึ่งเป็นบทหนักกระทงที่สองลงโทษตามมาตรา 365, 83 ซึ่งเป็นบทหนัก จำคุกทั้งสองกระทง

จำเลยทั้งสองฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายว่า ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 365, 80, 83กรรมหนึ่ง และมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 365, 295,83 อีกกรรมหนึ่งนั้นศาลฎีกาไม่เห็นด้วยเพราะความผิดฐานบุกรุกตามมาตรา 365 นั้น จำเลยกระทำเพียงครั้งเดียวเท่านั้น

พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 365, 80, 83 กระทงหนึ่งและมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295, 83 อีกกระทงหนึ่งสำหรับความผิดกระทงแรกให้ลงโทษตามมาตรา 288, 80, 83 ซึ่งเป็นบทหนักและให้ลงโทษจำคุกทั้งสองกระทง

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา