ได้ความว่านางพวงเป็นเจ้าของปืนอัดลมโดยได้รับอนุญาต เมื่อนางพวงถึงแก่กรรมแล้ว จำเลยเป็นผู้รับมฤดกแลเป็นผู้จัดการมฤดกนางพวง และได้รับปืนรายไว้ในครอบครองตั้งแต่ปี ๒๔๗๗ จนถึง ปี ๒๔๗๙ โดยมิได้แจ้งต่อเจ้าพนักงานและมิได้ขอโอนปืนรายนี้

ศาลแขวงพระนครใตลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.อาวุธปืน ม.๕๒-๔๕-๕๘ ปืนของกลางคืนให้จำเลยไป

ศาลฎีกาตัดสินยืนตาศาลล่างว่าจะริบปืนรายนี้ตามมาตรา ๔๕ ไม่ได้ เพราะความในมาตรานี้ให้ริบต่อเมื่อทายาทหรือผู้จัดการมฤดกขอใบอนุญาตรับโอนแล้วไม่ได้รับอนุญาต และมิได้จัดการให้เสร็จสิ้นไปตามความในมาตรานี้ ส่วนปัญหาที่ว่าควรริบปืนตามมาตรา ๖๐ หรือไม่นั้น โจทก์มิได้ยกมาตรานี้ขึ้นอ้างในศาลชั้นต้นแลศาลอุทธรณ์ ศาลฎีกาจึงไม่รับวินิจฉัย

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา