โจทก์ฟ้องขอให้พิพากษาว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์ห้ามจำเลยเกี่ยวข้อง

จำเลยให้การว่าที่พิพาทเป็นของจำเลยโดยการครอบครอง ขอให้ยกฟ้อง

ศาลชั้นต้นเชื่อว่าที่พิพาทเป็นของจำเลยพิพากษายกฟ้อง

โจทก์อุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน

โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาสำเนาให้จำเลย ให้โจทก์นำส่งสำเนาฎีกาภายใน 5 วัน ถ้าส่งไม่ได้ให้โจทก์แถลงเพื่อดำเนินการต่อไปภายใน 5 วันด้วยมิฉะนั้นให้ถือว่าทิ้งฟ้องฎีกา เจ้าพนักงานศาลส่งสำเนาฎีกาให้จำเลยไม่ได้ตามรายงานลงวันที่ 19 ธันวาคม 2526 ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่ารอฟังโจทก์ โจทก์มิได้แถลงภายในกำหนด คงปล่อยทิ้งไว้จนถึงวันเจ้าพนักงานศาลรายงานเป็นเวลาถึง4 เดือนเศษ เป็นการเนิ่นนานเกินสมควร ศาลฎีกาเห็นว่ากรณีถือได้ว่าโจทก์เพิกเฉยไม่แถลงให้ดำเนินการส่งสำเนาฎีกา ให้จำเลยตามที่ศาลชั้นต้นกำหนดไว้เพื่อการนั้นโดยชอบตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 174(2) ประกอบมาตรา 247 เป็นการทิ้งฎีกา จึงมีคำสั่งให้จำหน่ายคดีออกจากสารบบความของศาลฎีกา

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา