โจทก์ฟ้องและแก้ไขคำฟ้องว่าโจทก์ได้กู้ยืมเงินจำเลย 6,000 บาทและได้มอบที่นาซึ่งเป็นที่ดินมือเปล่า 1 แปลงที่โจทก์เป็นเจ้าของให้จำเลยทำกินแทนดอกเบี้ย โดยตกลงกันว่าถ้าโจทก์นำเงินที่กู้ไปชำระเสร็จ จำเลยต้องคืนที่นา ต่อมาโจทก์นำเงินที่กู้ไปทั้งหมดไปชำระให้จำเลยเพื่อขอรับที่นาคืน จำเลยไม่ยอมรับชำระหนี้และไม่ยอมคืนที่นาแก่โจทก์ จึงฟ้องขอให้บังคับจำเลยรับเงิน 6,000 บาท จากโจทก์และคืนที่นาให้

จำเลยให้การว่าโจทก์ขายที่นาให้จำเลยในราคา 6,000 บาท จำเลยได้เข้าครอบครองทำประโยชน์เป็นเจ้าของโดยเปิดเผยและเสียภาษีบำรุงท้องที่ตลอดมาถึงวันฟ้อง ที่พิพาทเป็นที่ดินมือเปล่า จำเลยได้ครอบครองเกิน 1 ปีแล้ว ย่อมเป็นผู้มีสิทธิครอบครองอันชอบด้วยกฎหมาย ฟ้องโจทก์ขาดอายุความ ขอให้ยกฟ้อง

ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษายกฟ้อง

โจทก์อุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์ พิพากษายืน

โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยในข้อเท็จจริงแล้วพิพากษายืน และวินิจฉัยเกี่ยวกับเรื่องค่าฤชาธรรมเนียมว่า ส่วนที่โจทก์ฎีกาว่าจำเลยเป็นผู้เรียงคำแก้อุทธรณ์ด้วยตนเอง โจทก์ไม่ต้องรับผิดใช้ค่าทนายแทนจำเลยนั้น ปรากฏว่าทนายจำเลยได้ยื่นคำแก้อุทธรณ์ด้วย แต่จำเลยได้เลือกเอาฉบับที่จำเลยลงชื่อถือได้ว่า ทนายความได้ปฏิบัติหน้าที่แก้ต่างแล้ว ที่ศาลอุทธรณ์ให้โจทก์รับผิดใช้ค่าทนายความชั้นอุทธรณ์แทนจำเลยชอบแล้ว

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา