ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า 8,400 บาท เงินสะสม 300 บาท ค่าจ้างค้างจ่าย 1,562 บาทและค่าชดเชย 36,000 บาท แก่โจทก์

จำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางเห็นว่าอุทธรณ์ของจำเลยเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามตามกฎหมาย มีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์

จำเลยจึงยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่ง

ศาลฎีกามีคำสั่งว่า "การอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของศาลแรงงานกลางผู้อุทธรณ์ต้องนำเงินมาชำระตามคำพิพากษา หรือหาประกันให้ไว้ต่อศาลตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 234 ประกอบพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 31 จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของศาลแรงงานกลางโดยไม่นำเงินมาชำระตามคำพิพากษาหรือหาประกันให้ไว้ต่อศาล จึงฝ่าฝืนต่อบทกฎหมายดังกล่าว ที่ศาลแรงงานกลางสั่งรับคำร้องอุทธรณ์คำสั่งของจำเลยเป็นการไม่ชอบ ให้ยกคำร้อง"

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา สำนักงานส่งเสริมงานตุลาการ