โจทก์ฟ้องขอให้ศาลลงโ?ษจำเลยทั้งสองตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 358, 359(4), 362, 363, 83, 84, 90, 91 และขอให้ศาลพิพากษาว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์ และให้ขับไล่จำเลยทั้งสองกับให้รื้อถอนสิ่งปลูกสร้างออกจากที่พิพาททั้งหมด จำเลยยื่นคำร้องว่า มูลเหตุที่โจทก์นำมาฟ้องเป็นคดีนี้เป็นมูลเหตุเดียวกันกับในคดีอาญาเรื่องก่อนซึ่งศาลได้พิพากษายกฟ้องไปแล้ว ศาลชั้นต้นวินิจฉัยแล้วให้ยกฟ้องคดีส่วนอาญาและจำหน่ายคดีส่วนแพ่ง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คงมีปัญหาเฉพาะในส่วนคดีอาญาเท่านั้นในปัญหาดังกล่าวข้อเท็จจริงยุติว่า การกระทำของจำเลยทั้งสองที่โจทก์อ้างว่าเป็นความผิดในคดีนี้นั้นโจทก์เคยฟ้องจำเลยทั้งสองมาครั้งหนึ่งแล้วซึ่งในคดีดังกล่าวในชั้นไต่สวนมูลฟ้องโจทก์ไม่มาศาล ศาลพิพากษายกฟ้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 166 วรรคแรก คำพิพากษาถึงที่สุด เช่นนี้ โจทก์จะฟ้องจำเลยทั้งสองในเรื่องเดียวกันนั้นอีกไม่ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 166 วรรคสาม พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา ADMIN